Γινόμαστε καλύτεροι χρήστες Η/Υ

Διαχείριση Προχείρου των windows

2010-10-26T00:03:00.006+03:00

Η εφαρμογή Ditto είναι μια απίστευτη εφαρμογή, που μια καλή ψυχή κατασκεύασε και μας την προσέφερε ελεύθερα.

Όπως θα ξέρεις, κάθε φορά που αντιγράφεις κάτι στον Η/Υ, αυτό περνά στο Πρόχειρο των windows. Και κάθε φορά που αντιγράφεις κάτι, το προηγούμενο στοιχείο χάνεται - για πάντα. Αυτό ακριβώς κάνει το Ditto: κρατά το ιστορικό το Προχείρου επ΄ άπειρον! - ή για όσο εμείς θα ορίσουμε.

Η εφαρμογή είναι πολύ καλά σχεδιασμένη, με χρησιμότατες δυνατότητες και πολλές επιλογές. Θα μπορούσε να γράψει κανείς σελίδες. "Πιάνει" κάθε μορφή δεδομένων από το clipboard. Τα δεδομένα αποθηκεύονται σε μία βάση δεδομένων - ένα αρχείο που εμείς επιλέγουμε - άρα, μπορούμε να το μεταφέρουμε σε άλλο ΗΥ, να το αποθηκεύουμε, να παίρνουμε αντίγραφα (εκδοχές του) κλπ. Μπορούμε να αποθηκεύουμε "clips" (στοιχεία που αντιγράφηκαν) σε ομάδες (κατηγορίες) που εμείς δημιουργούμε για μελλοντική χρήση, ακόμα και να τα εξάγουμε για χρήση σε άλλον ΗΥ. Εύκολα βλέπουμε πότε αντιγράφηκε ένα clip και τι περιέχει (προεπισκόπηση με ένα πλήκτρο). Μπορούμε ακόμα να στέλνουμε αυτόματα clips από έναν ΗΥ σε άλλον μέσα στο τοπικό δίκτυο!

Αντί να παλεύουμε από το ένα παράθυρο στο άλλο όταν θέλουμε να αντιγράψουμε μαζικά στοιχεία από ένα πρόγραμμα σε άλλο, "μαζεύουμε" να στοιχεία μας και πάμε στο άλλο παράθυρο και κάνουμε τις επικολλήσεις. Και άλλα πολλά.

Και βέβαια υπάρχει σε διάφορες γλώσσες, και επειδή δεν υπήρχε στα ελληνικά, το μετέφρασα ώστε να το έχουμε και σε ελληνικό περιβάλλον.

Και σα να μην έφταναν αυτά, υπάρχει και σε φορητή μορφή επίσης. Μπορείς δηλαδή να το τρέχεις όποτε θέλεις, σε όποιον ΗΥ κάθεσαι να δουλέψεις, τρέχοντάς το από ένα φλασάκι που έχεις μαζί σου - μπορείς δηλ. να έχεις διάφορες πληροφορίες για επανάχρηση (κείμενα φορμαρισμένα ή μη, εικόνες κλπ.).

Η σελίδα του προγράμματος είναι αυτή.

Στο αρχείο αυτό θα βρεις όλα τα απαραίτητα αρχεία (Ditto Clipboard Manager 3.16.08.00) - το αρχείο εγκατάστασης (installer), τη φορητή έκδοση, και την ελληνική γλώσσα (ένα αρχείο xml το οποίο θα τοποθετήσειςς στο φάκελο των γλωσσών).

Have fun!

Για να περιορίσουμε το spam

2010-03-11T10:57:00.005+02:00

Συχνά επικοινωνούμε μέσω Email. Ως γνωστόν υπάρχει το πρόβλημα του spam. Μπορούμε ο καθένας να κάνουμε κάτι για να το περιορίσουμε. Ακολουθήστε τις παρακάτω σύντομες οδηγίες και θα ωφεληθούμε όλοι μας.

Είτε όταν δημιουργούμε νέο μήνυμα είτε όταν προωθούμε ένα μήνυμα, η συνήθης ρύθμιση του email-client (ec: πρόγραμμα διαχείρισης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) είναι να αφήνει εμφανείς τις διευθύνσεις των αποδεκτών. Δηλ. ο κάθε αποδέκτης βλέπει τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των υπολοίπων.
Κακή συνήθεια. Διότι διάφορες σκουπιδομηχανές του διαδικτύου συλλέγουν με διάφορους τρόπους ηλεκτρονικές διευθύνσεις και έτσι πολλαπλασιάζεται το spam. Ας δούμε πώς μπορούμε να στέλνουμε μηνύματα χωρίς να φαίνονται οι διευθύνσεις των αποδεκτών.
Η διαδικασία είναι απλή και ισχύει για όλους τους email-client.

Δημιουργούμε μια νέα επαφή στο Βιβλίο Διευθύνσεων με τα στοιχεία:
- όνομα : "Μη εμφανείς"
- επίθετο : "παραλήπτες" [ή κάτι παρεμφερές]
- διεύθυνση Η/Τα : [βάζουμε εδώ το δικό μας email]

Σε κάθε νέο ή προωθούμενο μήνυμα
στο πεδίο "ΠΡΟΣ" βάζουμε ως παραλήπτη τον "Μη εμφανείς παραλήπτες"
και ΟΛΟΥΣ τους αποδέκτες τους βάζουμε
όχι ως "Προς" ούτε ως "Κοινοποίηση" αλλά ως "ΚΡΥΦΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ".

Έτσι δεν θα εμφανίζονται οι διευθύνσεις των παραληπτών.
Επίσης όταν προωθούμε ένα μήνυμα, φροντίζουμε να σβήσουμε τις διευθύνσεις μέσα από το σώμα του μηνύματος, εάν εμφανιστούν εκεί.

Εκτός αυτού υπάρχει και μια άλλη σημαντική χρησιμότητα. Δεν αποκαλύπτουμε διευθύνσεις τρίτων. Όλοι θα προτιμούσαμε να μην κοινοποιείται το email μας, έτσι δεν είναι;

Για αρχαρίους

2010-02-01T22:16:00.005+02:00

Αν είσαι αρχάριος στην πληροφορική, υπάρχει μια σειρά βασικών μαθημάτων. Πρόκειται για πολλές ώρες βίντεο, από τις οποίες θα μάθεις αρκετά πράγματα.

Κατέβασε στον Η/Υ σου τα ακόλουθα 7 αρχεία, τοποθέτησέ τα σε έναν αφιερωμένο φάκελο και αποσυμπίεσε με το 7-zip (ένα ελεύθερο πρόγραμμα συμπίεσης-αποσυμπίεσης αρχείων). Λάβε υπόψιν σου ότι ο συνολικός όγκος είναι 518 MB.
1ο
2ο
3ο
4ο
5ο
6ο
7ο

Η εφαρμογή τρέχει σε περιβάλλον windows. Εάν θέλεις μπορείς να γράψεις όλα αυτά τα αρχεία σε ένα CD. Εάν το CD δεν ξεκινά μόνο του, τρέξε το αρχείο "autorun.exe". Ξεκίνα λοιπόν από την αρχή και... καλή μάθηση!

Ασφάλεια δεδομένων

2010-01-01T15:38:00.012+02:00

Σού έχει τύχει ποτέ να ανάψεις τον υπολογιστή, γιατί φυσικά θέλεις να κάνεις τη δουλειά σου, και να μην μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου; Πολύ εκνευριστικό! Σού έχει τύχει ποτέ, να κολλήσεις κάποιον διαβολεμένο ιό, και ένα ή περισσότερα προγράμματα να μη δουλεύουν; Σού έχει τύχει ποτέ, να χαλάσει ο σκληρός δίσκος και ο υπολογιστής όχι μόνο να μην ξεκινά αλλά να πρέπει να ξαναεγκαταστήσεις από την αρχή λειτουργικό σύστημα και προγράμματα; Σού έχει τύχει ποτέ να χάσεις πολύτιμα δεδομένα από χαλασμένο σκληρό δίσκο (εσωτερικό ή εξωτερικό αποθηκευτικό μέσο);

Όλα αυτά είναι εξόχως απογοητευτικά! Θα δούμε μερικές γενικές αρχές με τη χρήση των οποίων ένας χρήστης Η/Υ δεν θα βρεθεί σε τέτοιες δυσάρεστες καταστάσεις. Γενικά το πρόβλημα της ασφάλειας στην πληροφορική περιγράφεται με το όρο data safety (ασφάλεια δεδομένων). Με τεχνικούς όρους, η έννοια περιγράφεται με την ιδέα της διαθεσιμότητας ψηφιακής πληροφορίας εκεί που την θέλουμε και όταν την θέλουμε. Και στο θέμα αυτό δυστυχώς συχνά δεν υπάρχει θεραπεία, υπάρχει μόνο πρόληψη.

Κάθε σκληρός δίσκος υπολογιστή είναι ένα εξάρτημα με κάποιο (άγνωστο!) χρόνο ζωής οπότε θέλουμε τρία πράγματα:
α) να έχουμε φροντίσει για αντίγραφα ασφαλείας
β) να μπορούμε να ανιχνεύσουμε έγκαιρα την προβληματική συμπεριφορά
γ) να μπορούμε να αντικαταστήσουμε και να συνεχίσουμε αμέσως χωρίς χάσιμο χρόνου.

Η ασφάλεια δεδομένων εκτείνεται σε τρία επίπεδα:
- Ασφάλεια αρχείων
Η αρχειοθέτηση της εργασίας μας. Ένας φωτογράφος θέλει να εξασφαλίσει το φωτογραφικό του αρχείο, ένας συγγραφέας τα κείμενά του, ένας λογιστής τα αρχεία των πελατών του, κλπ. κλπ., για να μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανοίγει τα αρχεία και να εργάζεται με αυτά.
- Ασφάλεια λειτουργικού
Η εξασφάλιση της υγείας του λειτουργικού συστήματος. Το λειτουργικό είναι η πλατφόρμα πάνω στην οποία δουλεύουμε. Για να εργαστούμε με φηψιακή πληροφορία (αρχεία) απαιτείται ένας υπολογιστής (υλικό, hardware) και ένα λειτουργικό σύστημα (λογισμικό, software). Πάνω στο λειτουργικό σύστημα τρέχουν εφαρμογές (ή προγράμματα) με τις οποίες επεξεργαζόμαστε αρχεία εργασίας. Το λειτουργικό είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο σύστημα, το οποίο συνεχώς δουλεύει σαν σκλάβος και συνεχώς υποβαθμίζεται (ακόμη και με ανεπαίσθητο ρυθμό) και για ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ λόγους μπορεί να αλλοιωθεί έτσι ώστε διάφορα συστατικά του (είτε στον "πυρήνα"-kernel είτε στις εφαρμογές) να μην λειτουργούν σωστά. Κανονικά συνιστάται για έναν ΗΥ που δουλεύει καθημερινά σε περίπλοκες εργασίες να γίνεται μια φορά κάθε χρόνο μια φρέσκια εγκατάσταση λειτουργικού. Πρέπει λοιπόν να βρούμε τρόπο να κρατάμε υγιή αντίγραφα ασφαλείας του λειτουργικού μας, ώστε σε περίπτωση προβλημάτων να μπορούμε αμέσως να το επαναφέρουμε σε επιθυμητό "καθαρό" σημείο.
- Ασφάλεια από αποτυχία υλικού
Τι θα γίνει αν χαλάσει ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή μου; Πώς γίνεται να μην χάσω ούτε δεδομένα, ούτε προγράμματα, ούτε πολύτιμο χρόνο, αλλά γρήγορα να μπορέσω να δουλέψω χωρίς να τρέχω στον τεχνικό ή να ξαναστήνω λειτουργικό από την αρχή;

Σκοπός δεν είναι να τα αναλύσουμε όλα διεξοδικά γιατί έτσι θα έπρεπε να γράψουμε ολόκληρο βιβλίο! - όποιος ενδιαφέρεται ας ψάξει περισσότερα καθώς το διαδίκτυο έχει άφθονες τεχνικές πληροφορίες. Εδώ θα εστιάσουμε στις βασικές αρχές για τον απλό πρακτικό χρήστη που θέλει να εξασφαλίσει τη δουλειά του με απλά μέσα. Πρέπει να σημειώσουμε, ότι υπάρχουν και ειδικές τεχνολογίες όπως οι συστοιχίες SATA-RAID, αλλά εδώ δεν μας ενδιαφέρουν περίπλοκες μέθοδοι που και σε χρήματα κοστίζουν και εκπαίδευση, αλλά απλοί τρόποι που αφορούν τον απλό χρήστη που έχει απλά μηχανήματα στο σπίτι και στο χώρο εργασίας. Παρακαλώ διάβασε με τη σειρά τα ακόλουθα.

Σημαντική σημείωση

Η μεταφορά ενός διαμερίσματος δίσκου με λειτουργικό σύστημα σε άλλο δίσκο μπορεί να έχει μία "περίεργη" επιπλοκή. Όταν ένας δίσκος φορμάρεται (ή σβήνονται τα διαμερίσματα και δημιουργούνται νέα) ένας νέος "ψηφιακός σειριακός" αριθμός προσάπτεται στο δίσκο. Ο ψηφιακός σειριακός του δίσκου συχνά χρησιμοποιείται από μερικές εφαρμογές λογισμικού έτσι ώστε να περιορίζεται η εγκατάσταση λογισμικού σε έναν μόνο συγκεκριμένο σκληρό δίσκο, για να αφαιρεθεί από τον χρήστη η δυνατότητα να εγκαταστήσει το λογισμικό σε περισσότερους του ενός υπολογιστές με την ίδια πληροφορία ενεργοποίησης. Εάν λοιπόν έχεις ένα τέτοιο πρόγραμμα στον υπολογιστή σου και κάνεις τη μεταφορά του λειτουργικού σε άλλο δίσκο, το συγκεκριμένο λογισμικό δεν θα λειτουργεί με εξουσιοδότηση γιατί θα ανιχνεύει διαφορετικό ψηφιακό σειριακό δίσκου. Το πρόβλημα είναι ότι ίσως δεν ξέρεις εάν μια εφαρμογή χρησιμοποιεί αυτή την τεχνολογία, οπότε σε κάθε αλλαγή σκληρού δίσκου με λειτουργικό συνιστάται η παρακάτω διαδικασία:
Υπάρχει ένα μικρό προγραμματάκι (και φορητό) που ανιχνεύει και επίσης αλλάζει αυτόν τον αριθμό. Πριν την αλλαγή πάρε τον ψηφιακό σειριακό του δίσκου. Κατέγραψέ τον κάπου, για να τον έχεις. Μετά την αλλαγή, τον επαναφέρεις. Πληροφορίες, οδηγίες και κατέβασμα, εδώ.

Το πρώτο που πρέπει να απασχολήσει έναν χρήστη Η/Υ είναι η εξασφάλιση των αρχείων εργασίας. Η απλούστερη λογική είναι μία: πάντοτε τα έχω σε δύο (τουλάχιστον) διαφορετικά ψηφιακά αποθηκευτικά μέσα ούτως ώστε εάν το μέσο τρέχουσας χρήσης χαλάσει να τα ανακτήσω από το μέσο αποθήκευσης αντιγράφου ασφαλείας. Απομένει η συχνή τήρηση αντιγράφου: η γνωστή αντιγραφή-επικόλληση των ψηφιακών αρχείων. Ευτυχώς, η χωρητικότητα των σκληρών δίσκων αυξάνεται ενώ το κόστος πέφτει.

Ερώτηση: πού συνιστάται να έχω τα αρχεία τρέχουσας χρήσης; Με απλά λόγια, σε σκληρό δίσκο που είναι συνδεδεμένος απευθείας στην μητρική πλακέτα του ΗΥ και όχι σε εξωτερικά αποθηκευτικά μέσα. Αυτό συνήθως χρειάζεται επειδή έτσι η ταχύτητα διαμεταγωγής δεδομένων είναι η μέγιστη. Συνιστάται να υπάρχουν τουλάχιστον 2 σκληροί δίσκοι στον ΗΥ - ο πρώτος αφιερωμένος αποκλειστικά στο λειτουργικό και ο δεύτερος για τα αρχεία εργασίας. Εάν υπάρχει μόνο ένας μεγάλος σκληρός δίσκος, συνιστάται να έχει δύο διαμερίσματα (partitions) - το πρώτο ενεργό (active) για το λειτουργικό και το δεύτερο για αρχεία εργασίας. Μην τοποθετείς αρχεία εργασίας στο ίδιο διαμέρισμα δίσκου μαζί με το λειτουργικό! Ενώ ο ΗΥ σου δουλεύει, στο διαμέρισμα του λειτουργικού γίνεται διαρκώς ένα πανδαιμόνιο γράψε-σβήσε στο δίσκο και το διαμέρισμα πρέπει να είναι όσο γίνεται μικρό και με ελεύθερο χώρο τουλάχιστον κατά 50% ώστε να τρέχει γρήγορα ο ΗΥ και με την ελάχιστη φθορά υλικών.

Για disk partitioning δες εδώ.

Το επόμενο ζήτημα αφορά στην υγεία των σκληρών δίσκων. Αν ο σκληρός δίσκος μέσα στον ΗΥ χαλάσει, θα χάσω είτε το λειτουργικό, είτε τα αρχεία εργασίας, είτε και τα δυο. Μπορώ να ελέγχω τους σκληρούς μου; Η απάντηση είναι ΝΑΙ. Υπάρχει το προγραμματάκι HDTune, που το κατεβάζεις από εδώ (στην ελεύθερη έκδοση, υπάρχει και έκδοση Pro). Ένας σκληρός δίσκος δεν χαλά ξαφνικά, αλλά η υποβάθμισή του συνήθως μπορεί να ανιχνευτεί. Οι ηλεκτρομηχανικές παράμετροι (μέσω του SMART και επίσης μέσω ειδικών τεστ που το πρόγραμμα εκτελεί) αποτελούν μετρήσιμα μεγέθη, συνεπώς μπορούμε να προλάβουμε τη ζημιά αντικαθιστώντας το δίσκο έγκαιρα εάν εντοπίσουμε κάπου μία τουλάχιστον προβληματική τιμή στις λειτουργικές παραμέτρους. Σημειωτέον ότι το HDTune κάνει ένα δυνατό τεστ στο δίσκο (τον "ξετινάζει") και καλό είναι να μη χρησιμοποιείται συχνότερα από μια φορά το εξάμηνο. Πριν χρησιμοποιήσεις το HDTune, κάνε προηγουμένως τις εξής δύο εργασίες (ιδίως για το διαμέρισμα του λειτουργικού): α) την τυπική "εκκαθάριση δίσκου" των windows και β) ανασυγκρότηση. Για ανασυγκρότηση μην χρησιμοποιείς την τυπική ανασυγκρότηση των windows (ξέχασέ το αυτό) αλλά το MyDefrag.

Λοιπόν, έκανα το τεστ και βλέπω πρόβλημα στο δίσκο. Πώς αντικαθιστώ το δίσκο;

Την παρακάτω διαδικασία δεν θα πρέπει να την εκτελέσεις όταν έρθει η στιγμή που ο δίσκος θα παρουσιάσει πρόβλημα, γιατί υπάρχει περίπτωση τότε να υπάρξει μη επανορθώσιμη απώλεια δεδομένων. Επειδή "των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν", είναι καλό να έχεις στην άκρη πάντα ένα διαθέσιμο σκληρό δίσκο με ένα έτοιμο στημένο λειτουργικό. Αυτό σε εξασφαλίζει με μία κίνηση, τόσο για την ασφάλεια λειτουργικού όσο και για την ασφάλεια από αποτυχία του δίσκου. Φυσικά, υπάρχει και η περίπτωση αποτυχίας υλικού στη μητρική πλακέτα του ΗΥ - σε αυτή την περίπτωση όμως ούτως ή άλλως θα χρειαστούμε επανεγκατάσταση λειτουργικού εφόσον θα αλλάξουμε μητρική (δηλ. πρακτικά αλλάζουμε υπολογιστή).

Πριν ξεκινήσεις, χρειάζεσαι 2 πράγματα:
- ένα πρόγραμμα που μπορεί να διαχειριστεί διαμερίσματα δίσκου (partition manager). Τέτοια ελεύθερα προγράμματα θα βρεις π.χ. εδώ. Ένα πολύ καλό ελεύθερο πρόγραμμα είναι το Paragon Backup & Recovery Free Edition (κατέβασε το κατάλληλο για τον ΗΥ σου). (Προσωπικά χρησιμοποιώ το Acronis Disk Director Suite, είναι βεβαίως proprietary, αλλά για σοβαρές δουλειές επαγγελματικού επιπέδου θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα.)
- ένα σκληρό δίσκο της ίδιας τουλάχιστον χωρητικότητας με τον δίσκο του λειτουργικού και φυσικά του ίδιου τύπου (SATA ή PATA κλπ.).

Κλείνεις τον ΗΥ και αφαιρείς το καλώδιο τροφοδοσίας. Πρέπει να συνδέσεις τον δίσκο-ρεζέρβα απευθείας στην μητρική (η εργασία δεν πρέπει να γίνει μέσω USB Firewire κλπ.). Εάν δεν υπάρχουν κενές θέσεις, προσωρινά αφαιρείς μία άλλη συσκευή (π.χ. ένα DVD-writer σε θέση slave). Δεν ξεχνάς να συνδέσεις καλώδιο δεδομένων και τροφοδοσία (και για την περίπτωση των PATA IDE τη θέση του στο κανάλι master/slave). Εκκινείς τον ΗΥ και αφού βεβαιωθείς ότι η μητρική βλέπει το νέο δίσκο (ίσως σε παλιότερα μοντέλα χρειαστεί να επεμβείς στο BIOS) ελέγχεις τον δίσκο με το HDTune (εάν είναι παλιός). Εγκαθιστάς στον ΗΥ τον partition manager. Στο νέο δίσκο σβήνεις τα διαμερίσματα που έχει, είτε αφήνεις ικανό χώρο για νέο διαμέρισμα στην πρώτη θέση (εάν υπάρχουν άλλα διαμερίσματα τα μετακινείς προς το τέλος, ίσως αλλάζεις και το μέγεθός τους). Αντιγράφεις το διαμέρισμα του λειτουργικού στο νέο δίσκο στην πρώτη θέση (λόγω κλειδώματος του λειτουργικού ο ΗΥ θα χρειαστεί επανεκκίνηση). Βεβαιώνεσαι ότι το διαμέρισμα είναι ενεργό (active) ώστε όταν ο δίσκος αυτός χρησιμοποιηθεί ως boot disk να φορτωθεί λειτουργικό από το ενεργό διαμέρισμα. Κλείνεις τον ΗΥ και αφαιρείς το καλώδιο τροφοδοσίας. Αφαιρείς το δίσκο-ρεζέρβα και τον βάζεις στην άκρη.

Επαναφορά

Ανά πάσα στιγμή, είτε σε αποτυχία δίσκου είτε σε πρόβλημα στο λειτουργικό, κάνεις τα εξής:
- κλείνεις τον ΗΥ
- αντικαθιστάς τον σκληρό πρώτης θέσης (boot disk)
- ξεκινάς τον ΗΥ.
Δηλ. μέσα σε πέντε λεπτά είσαι ξανά έτοιμος για εργασία και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Πάμε τώρα σε μια άλλη προσέγγιση, που μάς εξασφαλίζει πρωτίστως στο θέμα της ασφάλειας του λειτουργικού. Η μέθοδος αυτή είναι χρήσιμη στην περίπτωση π.χ. ενός laptop στο οποίο δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να αντικαταστήσουμε τον σκληρό δίσκο (π.χ. γιατί έτσι χάνουμε την εγγύηση). Η λογική είναι απλή: κάνοντας χρήση κατάλληλου λογισμικού δημιουργούμε ένα "αρχείο επαναφοράς" ολόκληρου του διαμερίσματος με το λειτουργικό, ώστε σε μελλοντική στιγμή να μπορούμε να επαναφέρουμε ολόκληρο το διαμέρισμα του λειτουργικού με μία κίνηση. Βέβαια οι σχετικές εφαρμογές προσφέρουν πολύ περισσότερες δυνατότητες, αλλά προς το παρόν αυτό μάς ενδιαφέρει.

Η προσέγγιση αυτή είναι σημαντική και χρήσιμη για διάφορους λόγους. Μπορούμε να έχουμε διαφορετικές "εκδοχές" του λειτουργικού μας (αντίστοιχα αρχεία επαναφοράς) και να πειραματιζόμαστε άφοβα πάνω στο λογισμικό (νέα προγράμματα, ρυθμίσεις κλπ.) αφού ξέρουμε ότι ανά πάσα στιγμή μπορούμε να επαναφέρουμε το λειτουργικό μας σε δεδομένη κατάσταση ο,τιδήποτε και αν συμβεί σε επίπεδο λογισμικού. Μια ακόμα χρησιμότητα είναι και η ακόλουθη: έστω ότι βρίσκεις κάποιο πρόγραμμα το οποίο είναι shareware (δικαίωμα χρήσης για ορισμένο χρονικό διάστημα) και για κάποιο λόγο δεν μπορείς ή δεν θέλεις να το αγοράσεις. Κάνεις ένα αντίγραφο του λειτουργικού σου με ένδειξη ημερομηνίας Α - εγκαθιστάς το πρόγραμμα - το χρησιμοποιείς - έρχεται η ημερομηνία λήξης του - επαναφέρεις το λειτουργικό στη μορφή ημερομηνίας Α - εγκαθιστάς - συνεχίζεις. Κάποιοι ίσως αντιτάξουν ότι αυτό είναι παράνομο, γιατί παραβιάζει τα δικαιώματα χρήσης του λογισμικού. Υπάρχει και άλλη άποψη, ότι δεν είναι παράνομο αφού ο συγκεκριμένος τρόπος απαγόρευσης της μη εξουσιοδοτημένης χρήσης είναι επιλογή του κατασκευαστή του προγράμματος και όχι του χρήστη. Σε κάθε περίπτωση η επιλογή σου είναι δική σου ευθύνη, εμείς εδώ παρουσιάζουμε τις τεχνικές δυνατότητες του ΗΥ σου και από κει και πέρα εσύ επιλέγεις.

Με αυτή τη μέθοδο, ξέρουμε ότι μπορούμε να έχουμε πάντα ένα φρέσκο λειτουργικό χωρίς προβλήματα. Μπορείς στον ΗΥ σου, μετά την εγκατάσταση του λειτουργικού, να κρατήσεις κατ΄ αρχήν ένα "καθαρό αντίγραφο" πριν την εγκατάσταση προγραμμάτων. Στη συνέχεια, αφού εγκαταστήσεις τα προγράμματα που θέλεις και φέρεις το λειτουργικό με τις ρυθμίσεις του σε ένα στάνταρ "σημείο εργασίας", κρατάς ένα άλλο "αντίγραφο εργασίας". Με βάση το αρχικό "καθαρό αντίγραφο" μπορείς στο μέλλον εύκολα να δημιουργείς λειτουργικά για τον ΗΥ σου για διαφορετικές δουλειές, π.χ. άλλο για εργασία γραφείου, άλλο για επεξεργασία βίντεο (π.χ. ρυθμίσεις με συγκεκριμένα codecs), άλλο για music production κλπ.

Μπορούν να ανοίξουν για σένα νέοι ορίζοντες στη χρήση του ΗΥ. Ψάξε για περισσότερα στους παρακάτω συνδέσμους και θα ανταμειφθείς με αύξηση της παραγωγικότητας και της ασφάλειας στην εργασία σου. Προσωπικά χρησιμοποιώ το Acronis True Image και θα έλεγα άφοβα ότι αυτό το λογισμικό αξίζει και την τελευταία δεκάρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα βρεις αξιόλογα ελεύθερα προγράμματα. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα μού προσφέρει και τη δυνατότητα να δημιουργήσω "rescue disk" σε CD με το ίδιο το πρόγραμμα. Έτσι ακόμα και στην χειρότερη περίπτωση όπου το ίδιο το λειτουργικό θα γίνει non-bootable (ούτε καν θα ξεκινούν τα windows, π.χ. από την τρελή περίπτωση όπου θα χτυπηθεί το boot sector), θα τοποθετήσω στον ΗΥ έναν καινούργιο δίσκο, θα ξεκινήσω με boot από το CD, και θα κάνω επαναφορά του ενεργού διαμερίσματος στον καινούργιο δίσκο από το αρχείο ασφαλείας. Δηλ. με μία κίνηση καλύπτομαι και στο θέμα της ασφάλειας δίσκου.

Χρήσιμοι σύνδεσμοι
http://en.wikipedia.org/wiki/Backup_software
http://en.wikipedia.org/wiki/Disk_cloning
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_disk_cloning_software
http://en.wikipedia.org/wiki/Comparison_of_disk_cloning_software

Ο ζητών ευρίσκει. Καλό ψάξιμο!

Τελική σημείωση

Αυτές οι εργασίες σε έναν ΗΥ αποτελούν οριακές εργασίες όσον αφορά το υλικό.
α) Πρέπει να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη τροφοδοσία ρεύματος! Οι εργασίες αυτές πρέπει να εκτελούνται ενώ ο ΗΥ βρίσκεται πάνω σε UPS (Uninterrupted Power Supply, συσκευή αδιάλειπτης παροχής). (Πρόσεξε πρώτα να βεβαιωθείς ότι το UPS δουλεύει! Και βέβαια εννοείται ότι έχεις πάνω στο UPS και την οθόνη!) Εάν γίνει μία διακοπή ρεύματος τη στιγμή που κάνεις ανασυγκρότηση, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι θα χάσεις δεδομένα. Εάν γίνει αυτό ενώ εκτελείς εργασίες με διαμερίσματα δίσκων, είναι πιθανό ότι κάποιος δίσκος θα αχρηστευτεί.
β) Πριν εκτελέσεις για πρώτη φορά τέτοιες εργασίες, θα έχεις ήδη στην άκρη αντίγραφα ασφαλείας των διαμερισμάτων δίσκου πάνω στα οποία θα δουλέψεις. Καλή επιτυχία!
γ) Μην βιάζεις το μηχάνημα. Πριν ξεκινήσεις, μην αφήνεις ανοιχτές άλλες εφαρμογές να τρέχουν. Κλείσε όσες περισσότερες εφαρμογές μπορείς, ακόμα και την προστασία από ιούς. Πριν και μετά την εκτέλεση εντολών, δώσε χρόνο στον ΗΥ (τουλάχιστον μισό λεπτό) να "ισορροπήσει". Κατά την προσθήκη σκληρών δίσκων ή νέων διαμερισμάτων δίσκου, είναι προτιμότερο να κάνεις επανεκκίνηση του συστήματος αφού δώσεις χρόνο τουλάχιστον ενός λεπτού (ιδίως εάν το σύστημα βγάλει μήνυμα αναγνώρισης νέου διαμερίσματος).

Εργασία με δίσκους

2009-12-30T06:18:00.010+02:00

Το πρόγραμμα ImgBurn

Θέλεις να γράψεις δίσκους (CD, DVD, Blueray); Άφησε κατά μέρος βαριές εφαρμογές του τύπου Nero που ξετινάζουν τον υπολογιστή. Ο Νέρωνας έκαψε τη Ρώμη, εμείς γιατί να "καίμε" τον υπολογιστή μας; Άφησε που το ImgBurn είναι ΔΩΡΕΑΝ.

Σύνδεσμοι:
http://op111.net/5
http://www.imgburn.com/

Με αυτό κάνεις πολύ χρήσιμες εργασίες όπως:
- γράφεις δεδομένα σε δίσκο
- δημιουργείς Αρχείο Εικόνας Δίσκου (βλ. παρακάτω) από δεδομένα
- δημιουργείς ΑΕΔ από δίσκο
- γράφεις ΑΕΔ σε δίσκο
- επαληθεύεις δίσκο κλπ.

Μια φορητή έκδοση, στα ελληνικά (έκδ. 2.4.2.0) θα τη βρεις εδώ. Ίσως θα προτιμήσεις την τελευταία έκδοση γιατί υποστηρίζει Unicode (πλήρης υποστήριξη ελληνικών).

Το πρόγραμμα MagicDisc

Με αυτό διαχειρίζεσαι εικονικές συσκευές και δίσκους. Τι είναι ένας Εικονικός Δίσκος; Είναι η χρήση ενός ΑΕΔ (ψηφιακό αρχείο) χωρίς να χρειάζεται να το έχεις κάψει σε δίσκο για να το χρησιμοποιήσεις - είναι το ψηφιακό ανάλογο του φυσικού δίσκου. Δουλεύει ακριβώς σαν τον φυσικό δίσκο: μπορείς να τρέξεις προγράμματα παιχνίδια μουσική, ο,τιδήποτε. Το πρώτο πλεονέκτημα είναι η ταχύτητα: ο φυσικός δίσκος τρέχει με την ταχύτητα που επιτρέπει η συσκευή του, αλλά ο εικονικός τρέχει με την ταχύτητα που επιτρέπει ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή!

Το δεύτερο μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι δεν φθείρεις τους φυσικούς δίσκους. Ένα τρίτο πλεονέκτημα είναι η ασφάλεια δεδομένων, αφού διατηρείς τους δίσκους σου σε ψηφιακή και όχι σε φυσική μορφή - το φυσικό αντικείμενο φθείρεται σπάζει χαλάει κλπ. ενώ η ψηφιακή πληροφορία αναπαράγεται απείρως χωρίς απώλεια.

Ένα τέταρτο πλεονέκτημα είναι ότι μπορούν πολλοί υπολογιστές να τρέχουν ταυτόχρονα ένα εικονικό δίσκο μέσω δικτύου (μεγάλο πλεονέκτημα στην περίπτωση δικτύων).

Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι η πρακτικότητα: δεν χρειάζεται να ψάχνεις δισκάκια, όλα μπορούν να βρίσκονται μέσα στον υπολογιστή.

Ένα άλλο πλεονέκτημα: ο υπολογιστής σου έχει ένα CDwriter έτσι δεν είναι; Άντε να έχεις και δεύτερη συσκευή. Με αυτό μπορείς να έχεις ταυτόχρονα πολλές συσκευές (μέχρι 15 εικονικές συσκευές)! (Αλήθεια, έχεις προσπαθήσει ποτέ να συνδέσεις 15 DVD-ROMs στον υπολογιστή σου;)

Δεν σού φτάνουν αυτά; Πάμε παρακάτω. Πρόσεξε το ακόλουθο σενάριο. Έχεις αγοράσει ένα NetBook που δεν έχει CD-DVD reader/writer. Θέλεις να εγκαταστήσεις ένα πρόγραμμα, το οποίο έχεις σε CD. Πρέπει λοιπόν να συνδέσεις μια εξωτερική συσκευή (π.χ. USB) για να κάνεις τη δουλειά σου, έτσι; Όχι, δεν χρειάζεται. Τοποθετείς το δίσκο σε έναν άλλο υπολογιστή που έχει συσκευή και με το ImgBurn δημιουργείς ένα Αρχείο Εικόνας Δίσκου. Πηγαίνεις στο NetBook, εγκαθιστάς το MagicDisc, και τρέχεις το δίσκο μέσω του ΑΕΔ κανονικότατα.

Σύνδεσμοι:
http://www.free.gr/get/detail.php?link_id=822
http://www.freeware-apps.com/archives.php?subaction=showfull&id=1201407717&archive=&start_from=&ucat=8&
http://www.magiciso.com/tutorials/miso-magicdisc-overview.htm

Χρωματική ισορροπία

2009-02-22T13:35:00.010+02:00

Εάν η εικόνα έχει μια συνολική ανεπιθύμητη απόχρωση (κοκκινίζει, πρασινίζει κλπ.) ο καλύτερος τρόπος να τη διορθώσεις είναι με το εργαλείο "Στάθμες" να δουλέψεις πάνω στα ανεξάρτητα κανάλια ένα-ένα. Αν αυτό δεν δουλέψει, δοκίμασε το εργαλείο "Καμπύλες" ή το εργαλείο "Ισορροπία χρωμάτων".
Το εργαλείο "Καμπύλες"
Ισορροπία χρωμάτων - προβολή βίντεο

Μια καλή μέθοδος ελέγχου της ισορροπίας χρώματος

Για σωστή εργασία, η χρωματική ισορροπία είναι μια υπόθεση που θέλει προσοχή. Μια καλή τεχνική είναι, να πάρεις ως σημείο αναφοράς κάποιο εικονοστοιχείο πάνω στην εικόνα το οποίο ξέρεις σίγουρα ότι είναι άσπρο ή γκρι (χωρίς χρώμα). Με το εργαλείο επιλογής χρώματος από την εργαλειοθήκη, αφού κάνεις κλικ στο σημείο εκείνο για να πάρεις το χρώμα, κάνεις κλικ στο χρώμα (προσκηνίου) για να ανοίξεις το διάλογο επιλογής χρώματος όπου βλέπεις την ανάλυση του συγκεκριμένου χρώματος στα χρωματικά κανάλια: εάν τα ποσοστά συμμετοχής των καναλιών είναι ίδια αυτό σημαίνει ότι τα χρώματα της εικόνας είναι σωστά (το συγκεκριμένο γκρι ή λευκό αποδίδεται σωστά), ενώ εάν δεν είναι ίδια πρέπει να κάνεις διορθώσεις. Με αυτή την τεχνική, ακόμα και ένας χρήστης με προβλήματα χρωματικής όρασης μπορεί να είναι βέβαιος για τη χρωματική ισορροπία της εικόνας, ασχέτως με την ποιότητα ή το καλιμπράρισμα της οθόνης στην οποία εργάζεται.
Προβολή βίντεο

Το εργαλείο Απόχρωση-κορεσμός

Ένας άλλος τρόπος επηρεασμού του χρώματος είναι το εργαλείο "Απόχρωση-κορεσμός", κυρίως αν η εικόνα φαίνεται "ξεπλυμένη". Το βασικό πλεονέκτημα αυτού του εργαλείου είναι ότι μπορείς να επηρεάσεις περιορισμένο φάσμα χρωμάτων. Το εργαλείο είναι ευέλικτο, όμως απαιτεί προσοχή, γιατί η εικόνα μπορεί εύκολα να "χαλάσει" και να φαίνεται αφύσικη.
Προβολή βίντεο

Επεξεργασία απλού κειμένου

2009-02-21T14:38:00.004+02:00

Μια ελεύθερη φορητή εφαρμογή, το Notepad++. Μπορείς να το κατεβάσεις από αυτή τη σελίδα.

Στην πραγματικότητα κάνει αρκετά πράγματα, ιδίως για πιο προχωρημένους χρήστες.

Παίζοντας με τη φωτεινότητα

2009-02-21T10:34:00.002+02:00

Φωτεινότητα: η διαβάθμιση ενός εικονοστοιχείου από το πιο σκοτεινό ως το πιο φωτεινό.
Αντίθεση: η διαφορά φωτεινότητας δυο εικονοστοιχείων, ή για την εικόνα η έκφραση της διαφοράς των φωτεινών και των σκοτεινών περιοχών της εικόνας.

Εργαλείο "Φωτεινότητα-Αντίθεση"

Πρόκειται για μια αρχική προσέγγιση στη διόρθωση μιας υποεκτεθειμένης ή υπερεκτεθειμένης φωτογραφίας. Το εργαλείο εμφανίζεται από το μενού "Χρώματα" δίνοντας την εντολή "Φωτεινότητα-Αντίθεση". Δεν συνιστάται για προσεκτική δουλειά και απαιτεί προσοχή, επειδή αλλάζει τη φωτεινότητα προκαλώντας απώλεια τόνων χωρίς να λαμβάνει υπόψιν χρώμα και τονικές καμπύλες, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που θα έχει ίσως αποδεκτό αποτέλεσμα. Το μειονέκτημα του εργαλείου είναι, ότι όταν μετακινώ την φωτεινότητα προς το φωτεινό, αφαιρούνται από την εικόνα τα φωτεινότερα εικονοστοιχεία και έτσι συμβαίνει απώλεια πληροφορίας (οι πιο φωτεινοί τόνοι χάνονται ανεπανόρθωτα), ενώ όταν κάνω το αντίθετο χάνω από την άλλη πλευρά (τους πιο σκοτεινούς τόνους), με άλλα λόγια η τονική καμπύλη μετατοπίζεται παράλληλα και στις άκρες θα υπάρχει απώλεια. Χρησιμεύει σε εικόνες με μια γενική και περιορισμένη υποέκθεση ή υπερέκθεση δηλ. ένα γενικό σφάλμα φωτεινότητας κατά τη δημιουργία της εικόνας. Με αυτό το εργαλείο απλά μετακινούμε 2 δείκτες, έναν για τη φωτεινότητα και έναν για την αντίθεση. Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ αυτών των δύο, και πρέπει να παίζουμε με το ένα λαμβάνοντας υπόψιν το άλλο, έχοντας τσεκάρει την "Προεπισκόπηση" για να βλέπουμε άμεσα το αποτέλεσμα πάνω στην εικόνα:
Προβολή βίντεο.

Στάθμες (επίπεδα)

Για πιο προσεκτική δουλειά, υπάρχει το εργαλείο "Στάθμες". Μη σε τρομάζει η φαινομενική πολυπλοκότητά του, είναι απλό στην κατανόηση και πολύ χρήσιμο. Ο καλύτερος τρόπος να το μάθεις είναι να πειραματιστείς με αυτό, βλέποντας πώς επηρεάζονται οι εικόνες:
Προβολή βίντεο.

Ένα ακόμη βήμα: καμπύλες (curves)

Το εργαλείο "Καμπύλες" είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο. Με αυτό μπορούμε να ορίσουμε με ακρίβεια τις καμπύλες τονικότητας (και την master και τις καμπύλες των καναλιών), είτε ορίζοντας με το ποντίκι σημεία ελέγχου (control points) και έτσι καθορίζοντας μια καμπύλη Bezier είτε χαράσσοντας την γραμμή με το ποντίκι κατά βούληση, ορίζοντας έτσι την ακριβή μορφή της συνάρτησης. Δηλ. το εργαλείο αυτό μας καλύπτει σε ό,τι αφορά στα προηγούμενα εργαλεία, δίνοντας τη δυνατότητα του απόλυτου ελέγχου στις καμπύλες τονικότητας.
Προβολή βίντεο.

Για προχωρημένους

Η πιο προχωρημένη προσέγγιση στη ρύθμιση φωτεινότητας και αντίθεσης είναι η εργασία με στρώσεις (layers). Δημιουργούμε μια νέα στρώση πάνω από αυτή όπου δουλεύουμε, και "βάφουμε" με μαλακό πινέλο (soft edged brush) στη νέα στρώση σε multiply mode είτε σε divide mode, έτσι η νέα στρώση δουλεύει επιλεκτικά στους τόνους αυτής που βρίσκεται από κάτω της ανάλογα με τη φωτεινότητά τους. Αν βάφουμε με χρώμα στην άνω στρώση επηρεάζουμε και το χρώμα, ενώ αν βάφουμε μόνο με τόνους του γκρι επηρεάζουμε μόνο την φωτεινότητα. Στο τέλος συγχωνεύουμε (merge down) τις δύο στρώσεις. Λεπτομέρειες στην τεκμηρίωση του GIMP.

Περιστροφή

2009-02-19T18:12:00.000+02:00

Εύκολο όταν τραβάμε μια φωτογραφία να κρατήσουμε την μηχανή στραβά. Και όταν μετά δούμε τη θάλασσα στην οθόνη του ΗΥ, θα φοβηθούμε μη χυθεί η θάλασσα από την οθόνη πάνω στο γραφείο μας!

Προβολή βίντεο.

Βελτίωση μιας εικόνας

2009-02-19T17:57:00.004+02:00

Όταν προσπαθούμε να βελτιώσουμε μία εικόνα, συνήθως ο κύριος σκοπός είναι να διορθώσουμε σφάλματα που έγιναν κατά τη λήψη (σε συνάρτηση με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα). Είναι σαφές, ότι κανένα σφάλμα δεν μπορει να διορθωθεί 100%: η καλή λήψη είναι αναντικατάσταστη. Βέβαια, μια καλή λήψη απαιτεί έναν καλό φωτογράφο που ξέρει τι κάνει, η τέχνη της φωτογραφίας πάει πολύ μακριά, έχει χυθεί άπειρο μελάνι γι΄ αυτήν, υπάρχει και στο διαδίκτυο πάρα πολλή γνώση, και αν θέλεις να τραβήξεις καλές φωτογραφίες ο μόνος δρόμος που έχεις να διαβείς είναι ο σκληρός δρόμος της μάθησης και της εμπειρίας. Εδώ θα περιοριστώ μόνο σε νύξεις και γενικές υποδείξεις για τα συνήθη σφάλματα, με στόχο να σε υποψιάσω για τις γενικές αρχές της φωτογραφίας και της ψηφιακής επεξεργασίας της. Από κει και πέρα, αν πράγματι σε ενδιαφέρει... ιδού στάδιο δόξης λαμπρό: υπάρχουν σχολές βιβλία διαδίκτυο κ.ο.κ.

Η συνηθέστερη μέθοδος μάθησης είναι ο πειραματισμός. Δοκίμαζε. Και να κάνεις λάθος σε κάποια ενέργεια, δεν πειράζει: κάνεις αναίρεση (από το μενού Επεξεργασία > Αναίρεση ή με ένα απλό Ctrl+Z) και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Ξάκρισμα (κροπάρισμα)

2009-02-18T21:38:00.005+02:00

Είναι η ενέργεια με την οποία κρατούμε ένα πλαίσιο από μια εικόνα απορρίπτοντας το υπόλοιπο τμήμα της.

Προβολή βίντεο.

Αλλαγή μεγέθους εικόνας, αποθήκευση

2009-02-17T15:27:00.008+02:00

Μια από τις πρώτες ενέργειες είναι να φέρουμε μια εικόνα στο μέγεθος στο οποίο πρόκειται να τη χρησιμοποιήσουμε.

Εάν το αρχείο πρόκειται να χρησιμοποιήθεί στην έντυπη τυπογραφία, φυσικά αυτό δεν θα το κάνουμε, γιατί κάθε σμίκρυνση συνεπάγεται απώλεια πληροφορίας και άρα πτώση της ποιότητας. Εάν όμως π.χ. πρόκειται η εικόνα να χρησιμοποιηθεί στο web, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι στο διαδίκτυο γενικά δεν συνιστούνται αρχεία εικόνας μεγαλύτερα των ~800 pixels σε πλάτος και των 750 το πολύ σε ύψος και ο λόγος είναι απλός: οι εικόνες πρέπει όταν προβάλλονται να χωρούν στα συνήθη μεγέθη οθόνης των χρηστών. Και βέβαια πρέπει να έχουμε υπόψιν ότι πολλοί χρήστες έχουν ακόμα οθόνες 1024Χ768 ιδίως σε φορητούς ΗΥ.

Σημείωση: για έναν εικονικό χάρακα δες εδώ.

Ας δούμε λοιπόν πώς σμικρύνουμε μια εικόνα χρησιμοποιώντας το GIMP και πώς αποθηκεύουμε το αρχείο σε μορφή αρχείου χωρίς απώλεια (*,tif) για περαιτέρω επεξεργασία:
Προβολή βίντεο.

Εάν είμαι σίγουρος ότι δεν θέλω να επεξεργαστώ το αρχείο και απλά όπως είναι θέλω να το χρησιμοποιήσω για το web ή αλλού, κάπως έτσι θα το αποθήκευα σε μορφή αρχείου *.jpg:
Προβολή βίντεο.

Χάρακας (JRuler)

2009-02-14T14:22:00.003+02:00

Εικονικός χάρακας, για μετρήσεις οριζόντιων και κάθετων αποστάσεων πάνω στην οθόνη σου.

Η εφαρμογή είναι φορητή.

Κατέβασέ το από εδώ. Οδηγίες θα βρεις στο αρχείο.

Για την προέλευση και την ποιότητα των αρχείων

2009-02-13T08:46:00.006+02:00

Από πού μπορεί να προέρχονται τα αρχεία εικόνας;

Από ψηφιακή φωτογραφική μηχανή

Όσον αφορά την προέλευση των αρχείων εικόνας, ίσως το συνηθέστερο σενάριο σήμερα είναι οι φωτογραφίες που βγάζουμε με την ψηφιακή φωτογραφική μας μηχανή. Κυριολεκτικά "έχει γεμίσει ο τόπος" ψηφιακές μηχανές, και οι εταιρείες έχουν περάσει το μήνυμα, για εμπορικούς λόγους φυσικά, "τραβάτε αδιακρίτως". Βέβαια η φωτογραφία ήταν είναι και θα είναι πάντα μια τέχνη, και θα λέγαμε ότι αυτός ο πληθωρισμός έχει συμβάλει λιγότερο στη φωτογραφική παιδεία και περισσότερο στην άνοδο του τεχνικού επιπέδου. Αυτό το δεύτερο μας ενδιαφέρει εδώ: μια σύγχρονη φωτογραφική μηχανή είναι πολύ εξυπηρετική για το μέσο χρήστη, επειδή κάτω από "κανονικές συνθήκες" είναι πιθανότερο ότι ένα κλικ θα έχει ένα τεχνικά αποδεκτό αποτέλεσμα. Με κάποια επεξεργασία στον ΗΥ του, ο μέσος χρήστης ίσως κατορθώσει να έχει ένα αποδεκτό αποτέλεσμα. Προφανώς, υπάρχουν μηχανές διάφορων ποιοτήτων, αλλά για έναν αρχάριο σήμερα μια ακριβή μηχανή είναι περιττή. Αν δεν έχεις σημαντική εμπειρία στη φωτογραφική τέχνη, μια απλή φωτογραφική μηχανή θα σού δώσει μια αποδεκτή ποιότητα αρχικού αρχείου στις περισσότερες περιπτώσεις.

Η διαδικασία είναι απλή: τραβάς, κατεβάζεις στον ΗΥ το αρχείο που σε ενδιαφέρει, επεξεργάζεσαι, αποθηκεύεις.

Από σαρωτή

Μια άλλη πηγή προέλευσης είναι οι σαρωτές (scanners). Υπάρχουν ένα σωρό είδη συσκευών στην αγορά, ξεκινώντας από τα φτηνά "πολυμηχανήματα". Αυτά γενικά δεν δίνουν ιδιαίτερη ποιότητα, ενώ αν θέλεις ποιότητα στα αρχεία που θα δημιουργήσεις θα πρέπει να ζητήσεις κάτι πιο εξειδικευμένο (από επίπεδα σκάνερς μέχρι ειδικά film scanners για φωτογραφική χρήση). Φυσικά τα εξειδικευμένα εργαλεία απαιτούν έμπειρους χρήστες.

Από το διαδίκτυο

Σήμερα στο χαώδες διαδίκτυο μπορεί να βρει κανείς εικόνες για κάθε θέμα. Ωστόσο προσοχή στα διαιώματα χρήσης!

Από "τράπεζες εικόνων"

Υπάρχουν στο εμπόριο συλλογές εικόνων, που πωλούνται σε CDs, DVDs κλπ. Υπάρχουν επίσης τέτοιες υπηρεσίες online. Αυτές οι λύσεις απευθύνονται σε πιο εξειδικευμένους χρήστες.

Από την οθόνη του ΗΥ

Στο πληκτρολόγιό σου υπάρχει ένα χρήσιμο κουμπί: το PrintScreen (PrtScr).

Όταν πατάς PrintScreen, η οθόνη αντιγράφεται στο Πρόχειρο των Windows (clipboard) ως εικόνα. Ξεκίνα το GIMP. Πάτα PrintScreen. Πήγαινε στο παράθυρο του GIMP, δεξί κλικ, Αρχείο > Create > From Clipboard. Ρίξε μια ματιά στην μπάρα τίτλου του παραθύρου: βλέπεις ότι το μέγεθος του αρχείου ισούται με το μέγεθος της οθόνης σου. Τώρα πήγαινε σε ένα παράθυρο το οποίο ΔΕΝ έχεις μεγιστοποιημένο (δεν καταλαμβάνει όλη την οθόνη, άνοιξε ένα καινούργιο αν χρειαστεί) και πάτα LeftAlt+PrintScreen (κρατάς το κουμπί αριστερό-Alt κάτω ενώ πατάς το PrintScreen). Πήγαινε στο παράθυρο του GIMP, δεξί κλικ, Αρχείο > Create > From Clipboard. Ρίξε μια ματιά στην μπάρα τίτλου του παραθύρου: βλέπεις το μέγεθος του νέου αρχείου εικόνας. Με το "PrintScreen" αντιγράφουμε στο Πρόχειρο ΟΛΗ την οθόνη, με το "LeftAlt+PrintScreen" το ενεργό παράθυρο μόνο (ασχέτως μεγέθους).

Πήγαινε στο παράθυρο του GIMP, δεξί κλικ, Αρχείο > Create > Screen Shot... Εμφανίζεται ένα παράθυρο με τίτλο "WinSnap". Επέλεξε "Grab a single window" ("επέλεξε παράθυρο"). Πάτα "Αρπαγή". Πιάσε με το ποντίκι το μικρό σταυρό και κάνε τον μία βόλτα πάνω στην οθόνη παρατηρώντας τι συμβαίνει, και άφησέ τον σε κάποιο παράθυρο για να το "συλλάβεις". Προφανώς, όσο μεγαλύτερο το μέγεθος της οθόνης τόσο πιο άνετη η εργασία με τα μεγέθη εικόνων που δημιουργούμε.

Μην κλείσεις το αρχείο του GIMP, θα το χρειαστούμε.

Σχέση μορφής αρχείου και ποιότητας εικόνας

Λόγω της ανάγκης για μικρά μεγέθη αρχείων (εύκολη διακίνηση), επινοήθηκαν διάφοροι αλγόριθμοι "συμπίεσης" αρχείων εικόνας. Κατά κανόνα κάθε συμπίεση συνεπάγεται απώλεια πληροφορίας, συνεπώς απώλεια ποιότητας. Απλώς γίνεται προσπάθεια η απώλεια της ποιότητας να συμβαίνει σε ελεγχόμενα και αποδεκτά πλαίσια και να μη γίνεται εύκολα αντιληπτή από το ανθρώπινο μάτι. Προφανώς υπάρχουν και περιπτώσεις όπου δεν γίνεται ανεκτή καμία απώλεια ποιότητας, όπως στην έντυπη τυπογραφία. Άρα, υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες μορφής αρχείων εικόνας: χωρίς απώλεια (lossless) και με απώλεια (lossy). Ένα συνηθισμένο φορμά αρχείων εικόνας χωρίς απώλεια είναι τα αρχεία *.tif (tiff) και ένα συνηθισμένο φορμά αρχείων εικόνας με απώλεια είναι τα αρχεία *.jpg (jpeg).

Τα αρχεία *.jpg έχουν ιδιαίτερη διάδοση στο διαδίκτυο, αλλά και στις ψηφιακές μηχανές. Οι καλές ψηφιακές μπορούν να δημιουργούν lossless αρχεία για λόγους ποιότητας, αλλά οι συνηθισμένες ψηφιακές συχνά δημιουργούν αρχεία *.jpg για λόγους χώρου (για να χωρά περισσότερα αρχεία το αποθηκευτικό τους μέσο). Εάν το αρχείο που πήρες από τη μηχανή σου είναι αρχείο *.jpg, ανοίγοντάς το στον ΗΥ σου έχεις ήδη κάποια απώλεια (ασχέτως αν το μάτι σου τώρα μπορεί να τη διακρίνει ή όχι). Εάν, αφού επεξεργαστείς το αρχείο σου, το αποθηκεύσεις ως αρχείο *.jpg (lossy), ακόμα περισσότερη απώλεια θα συμβεί. Κάθε φορά που το αποθηκεύεις - δηλ. κάθε φορά που δίνεις την εντολή "Αποθήκευση" αφού το ανοίξεις με οποιοδήποτε πρόγραμμα - ως lossy, η ποιότητα του αρχείου συνεχώς πέφτει. Συμπέρασμα: εάν θέλεις να διατηρήσεις ένα σημαντικό αρχείο, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις ανοίγοντάς το την πρώτη φορά θα είναι να το αποθηκεύσεις σε μια μορφή αρχείου χωρίς απώλεια. Ως πιο συνηθισμένο τέτοιο φορμά συνιστάται το αρχείο *.tif. Ναι, θα έχει μεγαλύτερο όγκο, ωστόσο άλλη λύση δεν υπάρχει. Αφού εξασφαλίσεις το αρχείο έτσι, μπορείς συνεχώς να το ανοίγεις και να το δουλεύεις χωρίς απώλεια ποιότητας.

Πήγαινε στο παράθυρο του GIMP. Δεξί κλικ > Αρχείο > Αποθήκευση ως... Στο πρώτο πεδίο "Όνομα", όπου επιλέγεις όνομα αρχείου, βεβαιώσου ότι η κατάληξη του ονόματος αρχείου (τα 4 τελευταία γράμματα) είναι ".tif". Επέλεξε τοποθεσία στο σύστημα αρχείων του ΗΥ, πάτα "Αποθήκευση", στο διάλογο επιλογών αποθήκευσης "Αποθήκευση ως TIFF" που εμφανίζεται επέλεξε για τη συμπίεση "None" (καμία), και πάτα "Αποθήκευση". Δημιούργησες ένα αρχείο που μπορείς όποτε θέλεις να το επεξεργάζεσαι.

Τρόποι προβολής μιας εικόνας

2009-02-11T19:03:00.001+02:00

Προβολή βίντεο

Εκκίνηση εφαρμογής, άνοιγμα αρχείου

2009-02-11T18:59:00.003+02:00

Ξεκινάμε το GIMP και ανοίγουμε ένα αρχείο που θέλουμε να επεξεργαστούμε.

Προβολή βίντεο

Η εφαρμογή XnView

2009-02-11T16:55:00.010+02:00

Ακόμη και αν δεν θέλουμε να προχωρήσουμε στην επεξεργασία εικόνας, με τις σύγχρονες τεχνολογίες των πολυμέσων πρέπει να έχουμε σε κάθε ΗΥ ένα πρόγραμμα για να βλέπουμε εικόνες και, γενικά, πολυμέσα. Ένα πολύ καλό τέτοιο πρόγραμμα είναι το XnView.

Το XnView δεν είναι ένας απλός image viewer. Καλοφτιαγμένο, ένα λαμπρό παράδειγμα freeware που ξεπερνά εμπορικούς ανταγωνιστές και αφήνει πίσω του ένα σωρό εφαρμογές με δικαιώματα. Επίσης έχει ένα σωρό άλλες χρησιμότατες λειτουργίες. Υπάρχει και σε ελληνικό περιβάλλον, αφού κάποια καλή ψυχή το μετέφρασε και στη γλώσσα μας.

Με αυτό το πρόγραμμα
• μπορείς να περιηγείσαι σε εικόνες που έχεις ήδη στον ΗΥ σου,
• μπορείς να δημιουργήσεις καινούργια αρχεία εικόνας από σαρωτή (scanner),
• μπορείς να δημιουργήσεις προβολές, να εκτελέσεις χρήσιμες εργασίες με εικόνες κλπ. κλπ.

Το πρόγραμμα είναι ελεύθερο και μπορούμε να το κατεβάσουμε σε δύο μορφές: για κανονική εγκατάσταση στο σύστημα, και φορητό (τι είναι φορητή εφαρμογή):
• Για κανονική εγκατάσταση βρες το εδώ - υπάρχει για όλα τα λειτουργικά συστήματα.
• Φορητό βρες το εδώ - το έχω έτοιμο και στα ελληνικά.

Δες πώς το κατεβάζουμε και το εγκαθιστούμε: προβολή βίντεο.

Εφαρμογή

2009-02-10T16:12:00.007+02:00

Υπάρχουν πάρα πολλές εφαρμογές για επεξεργασία εικόνας. Εμείς θα χρησιμοποιήσουμε μια ελεύθερη εφαρμογή, το GIMP.

Μάλιστα θα χρησιμοποιήσουμε την εφαρμογή αυτή στη φορητή της έκδοση, και μάλιστα σε ελληνικό περιβάλλον. Αυτή είναι η σελίδα του GIMP, όπου μπορείς να βρεις εξειδικευμένη βοήθεια.

Εάν σκοπεύεις να ασχοληθείς πιο σοβαρά με την επεξεργασία εικόνας, η βοήθεια αυτή θα σού φανεί χρήσιμη. Θα ξεκινήσεις από τη σελίδα της τεκμηρίωσης (Documentation) όπου θα βρεις όλα τα τερτίπια του προγράμματος, αλλά και κάτι πολύ σημαντικό πρώτα απ΄ όλα: τη θεωρία της επεξεργασίας εικόνας.

Για να μη κουράζεσαι και ψάχνεις να βρεις τη φορητή (δες τι είναι) έκδοση του GIMP, την έχω ήδη βρει για σένα. Κατέβασέ την, και έτοιμη σε ελληνικό περιβάλλον, από αυτή τη σελίδα. Αποθήκευσε το φάκελο της εφαρμογής κάπου στον ΗΥ σου (π.χ. στην επιφάνεια εργασίας) και έσο έτοιμος για το πανηγύρι.

Καλιμπράρισμα της οθόνης

2009-02-10T15:38:00.003+02:00

Πρόκειται για μια εξειδικευμένη και περίπλοκη διαδικασία για τους επαγγελματίες, ωστόσο είναι μια καλή ιδέα να γίνει μια βασική γενική ρύθμιση σαν αυτή που ακολουθεί εδώ από τον απλό χρήστη. Σε κάθε περίπτωση βοηθά τη σωστότερη απεικόνιση και χρήση της οθόνης για μια πιο ξεκούραστη εργασία ο,τιδήποτε και αν κάνει κανείς στον ΗΥ του.

Ειδικά για την επεξεργασία εικόνας, είναι μια σημαντική διαδικασία, γιατί πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι αυτό που βλέπουμε εμείς όταν ετοιμάζουμε μία εικόνα θα είναι όσο γίνεται πιο κοντά σε αυτό που θα δουν και οι άλλοι όταν θα προβάλλουν την συγκεκριμένη εικόνα στον ΗΥ τους.

Παρακαλώ να επισκεφθείς αυτή τη σελίδα, όπου θα βρεις και τη σχετική γενική θεωρία και οδηγίες για το πώς θα κάνεις ένα γενικό καλιμπράρισμα στην οθόνη σου.

Ξεκινώντας με την επεξεργασία εικόνας

2009-02-10T15:27:00.005+02:00

Η επεξεργασία εικόνας είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο και αλίμονο σε αυτόν που θα προσπαθούσε να το εξαντλήσει.

Εδώ θα δούμε γενικά πράγματα: το πώς ένας αρχάριος μπορεί να εκτελέσει τις βασικές εργασίες που σχετίζονται με την επεξεργασία εικόνων.

Διαχείριση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

2009-02-02T21:06:00.008+02:00

Η λύση που παρουσιάζεται εδώ για τη διαχείριση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (Η/Τα) είναι ολοκληρωμένη - δηλ. θα καλύψει όλες τις ανάγκες του συνηθισμένου χρήστη που θέλει ευχρηστία και ασφάλεια.

Πρόκειται για φορητή εφαρμογή. (Δες εδώ.) Τρέχει από οποιαδήποτε τοποθεσία. Ανοίγεις το φάκελο, τρέχεις το εκτελέσιμο αρχείο "ThunderbirdPortable.exe" και έχεις μπροστά σου όλο σου το Η/Τα: να πάρεις να στείλεις να διαχειριστείς τα μηνύματά σου κλπ. Μια πλήρης εφαρμογή, και σε ελληνικό περιβάλλον.

Η εφαρμογή συνοδεύεται και από διαχείριση βιβλίων διευθύνσεων. Μπορείς να έχεις περισσότερα από ένα, καθώς και να τα εισάγεις/εξάγεις σε άλλους λογαριασμούς/εφαρμογές.

Καθώς τρέχει από οποιαδήποτε τοποθεσία, μπορείς να αντιγράψεις το φάκελο σε ένα οποιοδήποτε ψηφιακό αποθηκευτικό μέσο (σκληρό δίσκο, φλασάκι κλπ.). Βάζεις λοιπόν το φάκελο σε ένα φλασάκι, και βάζεις το φλασάκι σε οποιοδήποτε ΗΥ με windows (σε φίλο, σε internet cafe κλπ.) - και έχεις μπροστά σου όλο το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σου.

Έχεις πολλά emails; Κανένα πρόβλημα: κάνε αντίγραφα του φακέλου... όσα θέλεις. Φυσικά το μόνο πρόβλημα είναι ο όγκος του φακέλου που θα αυξάνεται όσο αυξάνεται το περιεχόμενο του Η/Τα σου (μηνύματα).

Έτσι επίσης μπορείς εύκολα να έχεις αντίγραφα ασφαλείας των emails σου μαζί με την εφαρμογή ως πλήρες πακέτο.

Μπορείς να έχεις συγχρόνως το Thunderbird εγκατεστημένο κανονικά στο σύστημά σου ως την προεπιλεγμένη εφαρμογή διαχείρισης ΗΤα, και επίσης και φορητό (δηλ. σε φάκελο όπως είπαμε). Όμως το πρόγραμμα δεν μπορεί να τρέξει ταυτόχρονα και με τους δύο τρόπους, και αυτή η λογική είναι πολύ χρήσιμη: όταν η εφαρμογή τρέχει στον ΗΥ το σύστημα ξέρει (η εφαρμογή ενημερώνει το μητρώο (registry)) ότι η εφαρμογή διαχείρισης ΗΤα είναι τη στιγμή εκείνη η συγκεκριμένη εφαρμογή (από όπου τρέχει), και έτσι εάν εκείνη τη στιγμή κάποια άλλη εφαρμογή στείλει αίτημα που αφορά σε ΗΤα (εάν π.χ. κάνεις κλικ σε μια ιστοσελίδα για να στείλεις email) το σύστημα θα στείλει την εντολή στο Thunderbird. Έτσι μπορείς να επιλέγεις το "τρέχον email σου" χωρίς να σε νοιάζει τι προγράμματα και ρυθμίσεις έχει ο ΗΥ στον οποίο κάθεσαι.

Κατέβασέ το από εδώ έτοιμο - το έχω ετοιμάσει σε ελληνικό περιβάλλον και είναι έτοιμο να το τρέξεις. Φυσικά πρέπει να ρυθμίσεις το email σου (ρυθμίσεις του παρόχου mail server), πράγμα που θα σού το ζητήσει όταν το ξεκινήσεις. Εάν πρόκειται για έναν λογαριασμό του Gmail, οι ρυθμίσεις (POP3, SMTP) γίνονται αυτόματα (φυσικά θα χρειαστείς τα προσωπικά στοιχεία πρόσβασης). Μέσα από το πρόγραμμα, κάνε ενημέρωση από το μενού 'Βοήθεια > Έλεγχος για ενημερώσεις'.
Σημείωση: για πιο προχωρημένους, υπάρχει η νέα έκδοση 3.0, την οποία μπορείς να κατεβάσεις από εδώ.

Φυλλομετρητής

2009-01-25T10:02:00.006+02:00

Ο όρος "φυλλομετρητής" δεν είναι πετυχημένος, ως μετάφραση του αγγλικού "browser", ίσως "πλοηγητής" θα ήταν καλύτερα... τέλος πάντων πρόκειται για ένα πρόγραμμα με το οποίο βλέπουμε ("περιηγούμαστε" σε) ιστοσελίδες. Πιο σωστά, βλέπουμε αρχεία (έγγραφα) κάποιων συγκεκριμένων μορφών που χρησιμοποιούνται στις τεχνολογίες διαδικτύου (αρχεία σε γλώσσα HTML κλπ.). Το συνηθέστερο πρωτόκολλο των "ιστοσελίδων" είναι το HTTP, γι΄ αυτό και μια διεύθυνση στο διαδίκτυο ξεκινά με αυτό: π.χ. ο ιστότοπος που βλέπεις είναι στη διεύθυνση http://mathe-paidi-mou-grammata.blogspot.com/. Με έναν φυλλομετρητή μπορείς να διαβάσεις και ένα αρχείο *.html που δεν είναι στο διαδίκτυο αλλά τοπικά στον ΗΥ σου κλπ.

Φυλλομετρητές υπάρχουν αρκετοί, ξεκινώντας από τον γνωστό γερο-Internet Explorer, που έπεσε ένα ιδιότυπο θύμα του χρόνου. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος κατασκευαστής του αποφάσισε να τον συνδέσει λειτουργικά με το λειτουργικό σύστημα (το οποίο βέβαια κατασκεύασε ο ίδιος). Έτσι όμως οι διάφοροι "καλοθελητές" του διαδικτύου (παραγωγοί κακόβουλου λογισμικού κρυπτολογισμικού και της λοιπής σάρας και μάρας) συνήθιζαν ανέκαθεν να ψάχνουν τις "τρύπες ασφαλείας" προσπαθώντας να ξαποστείλουν τα διάφορα σκουπίδια τους στους υπολογιστές όλων μας. Αυτό το πρόβλημα (συν τοις άλλοις) οδήγησε κάποιους πραγματικούς καλοθελητές (από εκείνους που έχουν την ειλικρινή διάθεση να προσφέρουν στο σύνολο ελεύθερο δωρεάν λογισμικό) να κατασκευάσουν άλλους φυλλομετρητές που είναι απαλλαγμένοι από τέτοια προβλήματα (αλλά και άλλα). Ένα τέτοιο εξαιρετικό πρόγραμμα είναι ο Mozilla Firefox: ένα πρόγραμμα που σύμφωνα με στατιστικές έχει ήδη ξεπεράσει σε χρήση τον Internet Explorer - και όσο πάει και ανεβαίνει.

Εκτός αυτού η εφαρμογή προσφέρεται και σε φορητή μορφή. Δηλ. μπορείς να έχεις τον φυλλομετρητή σου σε ένα φλασάκι, και να τον χρησιμοποιείς άμεσα σε οποιονδήποτε ΗΥ (σε ΗΥ φίλων, στο ίντερνετ καφέ κλπ.). Χωρίς να χρειάζεται να θυμάσαι και να ξαναπληκτρολογείς διευθύνσεις φόρμες εισαγωγής στοιχείων κωδικούς κλπ.: Όλη η εφαρμογή μαζί με τις προτιμήσεις και τις προσωπικές σου ρυθμίσεις βρίσκεται σε ένα φάκελο αρχείων, και μπορείς αυτό τον φάκελο να τον μετακινείς, να τον αντιγράφεις (να έχεις αν θέλεις διαφορετικές επαναλήψεις της εφαρμογής μαζί με διαφορετικές ρυθμίσεις) και να δημιουργείς αντίγραφα ασφαλείας.

Ακόμα κάτι πολύ ενδιαφέρον: Μπορείς να έχεις συγχρόνως τον Mozilla Firefox εγκατεστημένο κανονικά στο σύστημά σου ως τον προεπιλεγμένο φυλλομετρητή, και επίσης να τον έχεις και φορητό (από φάκελο). Όμως το πρόγραμμα δεν μπορεί να τρέξει ταυτόχρονα και με τους δύο τρόπους και αυτή η λογική είναι πολύ χρήσιμη: όταν η εφαρμογή τρέχει το σύστημα ξέρει (η εγκατεστημένη εφαρμογή έχει ήδη ενημερώσει το μητρώο (registry)) ότι ο προεπιλεγμένος φυλλομετρητής είναι ο Firefox, και έτσι εάν εκείνη τη στιγμή κάποια άλλη εφαρμογή στείλει αίτημα που αφορά σε αυτήν (εάν π.χ. κάνεις κλικ σε μια εφαρμογή διαχείρισης Η/Τα ή σε άλλο έγγραφο σε ένα σύνδεσμο για να δεις κάποια ιστοσελίδα) το σύστημα θα στείλει την εντολή στον Firefox. Έτσι μπορούμε να εργαζόμαστε σε οποιονδήποτε ΗΥ και να έχουμε ανοιχτή την εφαρμογή Firefox και να δουλεύουμε χωρίς να μας ενδιαφέρουν οι ρυθμίσεις του ΗΥ στον οποίο βρισκόμαστε γενικά και για άλλα προγράμματα και όχι μόνο για τον Firefox.

Ο Firefox στο σύστημα (προεπιλεγμένος φυλλομετρητής)

Για να εγκαταστήσεις τον Firefox στο σύστημα κατέβασέ τον από εδώ.
Εάν βρίσκεσαι σε ελληνικά windows, η εγκατάσταση θα γίνει σε ελληνικό περιβάλλον αυτόματα. Κατά την εγκατάσταση μπορείς να επιλέξεις εάν θέλεις να εισαχθούν οι ρυθμίσεις από τον Internet Explorer (αγαπημένα, σελιδοδείκτες κλπ.), όπως φυσικά και αν θέλεις να γίνει ο προεπιλεγμένος φυλλομετρητής στο σύστημα.

Ο φορητός Firefox

Τη φορητή έκδοση τη βρίσκεις π.χ. εδώ όπου υπάρχουν και οδηγίες για localization δηλ. για να τον έχεις σε διάφορες γλώσσες (φυσικά εσένα σε ενδιαφέρει στα ελληνικά). Για να μη κουράζεσαι, τον έχω ήδη ετοιμάσει στα ελληνικά και μπορείς να τον κατεβάσεις από αυτή τη σελίδα. Αποσυμπιέζεις τον φάκελο, και τρέχεις το αρχείο "FirefoxPortable.exe". (Όταν το πρωτοτρέξεις, εάν ΔΕΝ πρόκειται να τρέχεις την εφαρμογή από γρήγορο αποθηκευτικό μέσο καλύτερα είναι να επιλέξεις τη δεύτερη επιλογή δηλ. χωρίς αποθήκευση "ρυθμίσεων συνεδρίας".)

Ψάξε το και μάθε το

Βέβαια πρόκειται για ένα εξαιρετικά ευέλικτο πρόγραμμα, με πολλές επιλογές. και αφού σε ενδιαφέρει να γίνεις καλύτερος χρήστης (έτσι δεν είναι;) έχεις πολλά να ανακαλύψεις.

Φορητές εφαρμογές (γενικά)

2009-01-15T05:31:00.009+02:00

Τι είναι

Η λογική των φορητών εφαρμογών είναι πολύ σημαντική για έναν χρήστη που θέλει να γίνει πιο αποτελεματικός στην εργασία με έναν ΗΥ.

Φορητές είναι οι εφαρμογές που τρέχουν στον ΗΥ χωρίς να είναι εγκατεστημένες στο σύστημα και καταχωρημένες με μια τυπική διαδικασία εγκατάστασης. Οι εφαρμογές μπορούν να εκκινούνται από εξωτερικές συσκευές και αποθηκευτικά μέσα (όπως ένα USB φλασάκι, ένας εξωτερικός σκληρός δίσκος, ένα iPod, PDA κλπ.).

Μπορούμε να μεταφέρουμε μια φορητή εφαρμογή (δηλ. ένα αντίγραφο του φακέλου που την περιέχει - εκτός φυσικά από τα "αρχεία εργασίας", τα οποία μπορούν να υπάρχουν σε οποιοδήποτε ψηφιακό μέσο) σε ένα φορητό ψηφιακό μέσο και να την εκκινήσουμε σε οποιονδήποτε ΗΥ με windows που μπορεί να "δει" τον φάκελο αυτό. Όταν τελειώσουμε την εργασία, δεν θα αφήσουμε ίχνη στον ΗΥ στον οποίο εργαστήκαμε. Μια φορητή εφαρμογή σωστά σχεδιασμένη "υπάρχει" για τα windows μόνο ενόσω τρέχει, δηλ. από τη στιγμή που την ξεκινάμε και μέχρι τη στιγμή που την κλείνουμε. Ενόσω τρέχει μπορεί να επηρεάζει το σύστημα (π.χ. το μητρώο registry) μόνο εάν αυτό χρειάζεται για κάποιες λειτουργίες, αλλά όταν κλείσει "φεύγει" χωρίς να αφήνει κατάλοιπα. Αποθηκεύει τις ρυθμίσεις της μόνο μέσα στον φάκελο (και τους υποφακέλους) της εφαρμογής και πουθενά αλλού (μέσα στο φάκελο από όπου η εφαρμογή ξεκίνησε) και έτσι όταν φύγουμε από τον ΗΥ όπου εργαστήκαμε παίρνουμε όλες τις πληροφορίες και τις ρυθμίσεις μαζί μας. Να σημειωθεί, ότι "κλείσιμο" (τερματισμός) μια εφαρμογής δεν σημαίνει πάντα το κλείσιμο του παραθύρου της (αν και αυτό ισχύει συνήθως), διότι μια εφαρμογή μπορεί να τρέχει χωρίς ανοιχτό παράθυρο. Εάν προσπαθείτε να καταργήσετε μία εξωτερική συσκευή σε έναν Η/Υ και τα windows δεν επιτρέπουν την αφαίρεση, θα πρέπει να υποψιαστείτε ότι κάποια εφαρμογή που αφορά τη συσκευή αυτή έχει μείνει ανοιχτή.

Η δυνατότητα αυτή της φορητότητας, να μεταφέρουμε "σε ένα φλασάκι τον υπολογιστή μας" κατά κάποιον τρόπο είναι πάρα πολύ χρήσιμη για όσους μετακινούνται, ταξιδεύουν κλπ. Επίσης μάς επιτρέπει να αποθηκεύουμε με μεγαλύτερη ασφάλεια δεδομένων την εργασία μας, αφού μπορούμε ευκολότερα να κρατάμε αντίγραφα ασφαλείας (π.χ. για περιπτώσεις αποτυχίας υλικού, δίσκων, λειτουργικού συστήματος κλπ.). Με αυτην την τακτική αποκτούμε μεγαλύτερη ελευθερία εργασίας. Επίσης ελαφρύνουμε τον υπολογιστή μας, γιατί λιγοστεύουν τα προγράμματα που πρέπει να έχουμε εγκατεστημένα.

Συχνότατα οι φορητές εφαρμογές είναι και εφαρμογές Ελεύθερου Κώδικα ή Ελεύθερες Εφαρμογές (χωρίς δικαιώματα χρήσης). Αυτό συμβαίνει επειδή η βασική λογική τους δεν συμβαδίζει με τη λογική των μεγάλων εταιρειών λογισμικού - που είναι η λογική της εξάρτησης του χρήστη στο λογισμικό τους. Αυτό σημαίνει, ότι όσο περισσότερο τις χρησιμοποιούμε, τόσο καλύτερα είναι για όλους μας, γιατί προωθώντας το ελεύθερο λογισμικό προωθούμε και τις προϋποθέσεις της ελευθερίας μας.

Χρήσιμοι σύνδεσμοι:
http://portableapps.com/
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_portable_software

Φορητός flash player

2009-01-15T05:24:00.004+02:00

(Για το τι είναι φορητή εφαρμογή δες εδώ.)

Τι κάνει:
Ανοίγει και παίζει αρχεία flash (*.swf).

Κατέβασέ το.

Οδηγίες:
Τρέχεις το εκτελέσιμο αρχείο (*.exe). Σύρεις (drag-and-drop) το αρχείο που θέλεις να δεις στο παράθυρο του player (ή πάνω στο .exe).

Δουλεύοντας με κείμενο

2009-01-14T15:50:00.009+02:00

Ας αρχίσουμε με την πιο απλή μορφή ψηφιακής πληροφορίας: το κείμενο. Δέσε τη ζώνη σου, το παιχνίδι αρχίζει.

Δουλεύοντας με κείμενο, έχουμε τις εξής δυνατότητες:
• Να διαβάσουμε κείμενο που κάποιος άλλος δημιούργησε.
• Να δημιουργήσουμε (γράψουμε) κείμενο.
• Να επεξεργαστούμε (τροποποιήσουμε) κείμενο.

Ένα κείμενο (όπως κάθε μορφή ηλεκτρονικής πληροφορίας) εμπεριέχεται σε κάποιο ψηφιακό αρχείο. Το αρχείο αυτό δημιουργήθηκε με κάποια εφαρμογή (πρόγραμμα), και εμείς (θέλοντας να διαβάσουμε το κείμενο) ανοίγουμε ("τρέχουμε") το αρχείο με μία εφαρμογή που μπορεί να ανοίξει το αρχείο. Η εφαρμογή που χρησιμοποιούμε για να ανοίξουμε το αρχείο μπορεί να είναι η ίδια εφαρμογή που το δημιούργησε (εννοείται ο κατασκευαστής και μια συγκεκριμένη τεχνολογία, π.χ. το γνωστό Word), μπορεί και όχι. Εάν έχουμε την ίδια εφαρμογή που χρησιμοποίησε αυτός που δημιούργησε το αρχείο, θα είμαστε βέβαιοι 100% ότι μπορούμε να ανοίξουμε το αρχείο. Εάν δεν έχουμε την ίδια εφαρμογή, θα πρέπει να έχουμε μία εφαρμογή που μπορεί να ανοίξει το συγκεκριμένο είδος αρχείου. Ο κάθε κατασκευαστής προγραμμάτων ΗΥ μπορεί να δημιουργήσει τις δικές του μορφές εφαρμογών και αρχείων, ωστόσο υπάρχουν γνωστές μορφές αρχείων (file formats) που κάνουν την επικοινωνία μας εύκολη.

Γενικά υπάρχουν δύο ειδών εφαρμογές κειμένου (και αντίστοιχα μορφές αρχείων κειμένου):
α. οι εφαρμογές απλού κειμένου, και
β. οι εφαρμογές μορφοποιημένου κειμένου.

Εφαρμογές απλού κειμένου

Στο αρχείο αποθηκεύεται μόνο η πληροφορία για κάθε χαρακτήρα (κάθε χαρακτήρας αποθηκεύεται σε 1 byte) δηλ. η πληροφορία που λέει "ποιος χαρακτήρας είναι αυτός" και που αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη θέση μέσα στο τρέχον πρότυπο γραμματοσειράς (όχι γραμματοσειρά, διότι αυτή δεν αποθηκεύεται ως πληροφορία). Σημείωσε ότι στους χαρακτήρες των γραμματοσειρών δεν περιλαμβάνονται μόνο αλφαριθμητικοί χαρακτήρες (γράμματα αλφαβήτου και αριθμοί), αλλά περιλαμβάνονται και σημεία στίξης, σημεία αλλαγής γραμμής, διαστήματος κλπ.

Εάν βρίσκεσαι στα WindowsXP, κάνε τώρα το εξής για να δεις τους χαρακτήρες μιας γραμματοσειράς: πάτησε Μενού Έναρξη > Προγράμματα > Βοηθήματα > Εργαλεία συστήματος > Πίνακας χαρακτήρων (ή πάτησε Μενού Έναρξη > Εκτέλεση και πληκτρολόγησε την εντολή "charmap" και πάτησε ΟΚ - υπόδειξη: αν δεν τα καταφέρνεις καλά στην πληκτρολόγηση επέλεξε με το ποντίκι τη λέξη, με δεξί κλικ επέλεξε "Αντιγραφή", πήγαινε στο πεδίο της εντολής "Εκτέλεση" και με δεξί κλικ επέλεξε "Επικόλληση"). Στο άνω πλαίσιο επέλεξε τη γραμματοσειρά Arial (τυπική γραμματοσειρά του συστήματος) και θα μπορέσεις να δεις όλους τους χαρακτήρες που περιλαμβάνονται.

Στα windows υπάρχει μία προεπιλεγμένη εφαρμογή για τα αρχεία απλού κειμένου: το Σημειωματάριο των windows. Στα αρχεία απλού κειμένου (textfiles) περιλαμβάνονται αρχεία με κατάληξη "txt" (*.txt), αρχεία ρυθμίσεων *.ini κλπ. (Υπόδειξη: εάν στους καταλόγους φακέλων και αρχείων δεν βλέπεις τις καταλήξεις των αρχείων, πάτησε Μενού Έναρξη > Ρυθμίσεις > Πίνακας Ελέγχου > Επιλογές φακέλων (ή Μενού Έναρξη > Εκτέλεση και πληκτρολόγησε την εντολή "control folders"), επιλέγεις την κάρτα "Προβολή" και αποεπιλέγεις το πλαίσιο "Απόκρυψη επεκτάσεων για γνωστούς τύπους αρχείων". Ο όρος "γνωστούς" αφορά στην καταχώρηση της πληροφορίας στο μητρώο του συστήματος.) Πάτησε Μενού Έναρξη > Προγράμματα > Βοηθήματα > Σημειωματάριο (ή πάτησε Μενού Έναρξη > Εκτέλεση και πληκτρολόγησε "notepad"). Γράψε κάτι μέσα στο παράθυρο του Σημειωματαρίου. Μπορείς να γράψεις ελληνικά ή αγγλικά (ή άλλη γλώσσα που τρέχει στο σύστημά σου, αλλά ας μην τα μπλέκουμε τώρα...).
Πάτησε το πλήκτρο "Enter" για να αλλάξεις γραμμή. Κάθε πάτημα πλήκτρου αντιστοιχεί σε έναν χαρακτήρα. Αφού γράψεις 2-3 σειρές, τώρα επέλεξε από το μενού Αρχείο > Αποθήκευση ως... Θα προκύψει ένας διάλογος στον οποίο καλείσαι να επιλέξεις το όνομα αρχείου και την τοποθεσία αποθήκευσης. Στο πεδίο "Όνομα αρχείου" μην αλλάζεις την κατάληξη ".txt" μόνο αντικατέστησε το "*" με ότι θέλεις (π.χ. "Το πρώτο αρχείο μου") και στο πεδίο "Αποθήκευση σε" επέλεξε την τοποθεσία (φάκελο) στο σύστημά σου στον οποίο θέλεις να αποθηκευτεί το αρχείο (π.χ. την Επιφάνεια εργασίας). Πάτησε "Αποθήκευση". Μπορείς να συνεχίσεις να δουλεύεις το αρχείο, και να το αποθηκεύεις πατώντας Αρχείο > Αποθήκευση.
Τώρα κλείσε το παράθυρο του Σημειωματαρίου. Συγχαρητήρια, δημιούργησες ένα απλό αρχείο κειμένου που μπορείς να στείλεις στον οποιονδήποτε και μπορείς να είσαι απόλυτα σίγουρος ότι θα το διαβάσει.

Ωραία, έστω τώρα ότι θέλεις να ανοίξεις το αρχείο. Πήγαινε στην τοποθεσία όπου το αποθήκευσες. Βλέπεις εκεί ένα αρχείο με όνομα αρχείου "Το πρώτο αρχείο μου.txt". Αν το τρέξεις (διπλό κλικ, ή δεξί κλικ και επιλογή "Άνοιγμα"), τα windows ξέρουν ότι αυτή η μορφή αρχείου (κατάληξη .txt) αφορά σε αρχείο του Σημειωματάριου και αμέσως τα windows θα προσπαθήσουν να το ανοίξουν σε ένα νέο παράθυρο του "Σημειωματάριου των windows". Όμως εμείς για λόγους... μαθήματος θα ανοίξουμε το αρχείο και με άλλους δύο τρόπους επίσης:

Μέσα από την εφαρμογή: άνοιξε ένα Σημειωματάριο (βλ. παραπάνω). Πάτησε από το μενού Αρχείο > Άνοιγμα, θα προκύψει διάλογος επιλογής αρχείου, περιηγείσαι από το πεδίο στην κορυφή στον φάκελο όπου βρίσκεται το αρχείο, το επιλέγεις, και πατάς "Άνοιγμα" (ή το χτυπάς με διπλό κλικ).

Μέσα από την εξερεύνηση του συστήματος: άνοιξε ένα Σημειωματάριο (βλ. παραπάνω). Ελαχιστοποίησε το παράθυρό του στη Μπάρα Εργασιών (η εφαρμογή τρέχει αλλά δεν τη θέλουμε ακόμα μπροστά μας). Πήγαινε είτε από το "Ο Υπολογιστής μου" είτε από την "Εξερεύνηση των windows" και βρες το αρχείο (ή πάτησε Μενού Έναρξη > Εκτέλεση και πληκτρολόγησε "explorer"). Τώρα πιάσε με το αριστερό κουμπί του ποντικιού το αρχείο και σύρε το (με το κουμπί πατημένο) πάνω στο εικονίδιο του Σημειωματαρίου κάτω στη μπάρα εργασιών και περίμενε ελάχιστο χρόνο μέχρι να ενεργοποιηθεί το παράθυρο του Σημειωματαρίου (να έρθει μπροστά) και άφησε το αρχείο μέσα στο παράθυρο αυτό. (Αυτή η τυπική λειτουργία του συρσίματος λέγεται "drag-and-drop" και αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό των windows.) Αν θέλεις επεξεργάσου το αρχείο και αποθήκευσέ το.

Το "Σημειωματάριο των windows" μπορείς να το χρησιμοποιήσεις ελεύθερα καθώς υπάρχει ήδη στο σύστημά σου, αλλά είναι μια εφαρμογή πολύ "πρωτόγονη" και απλοϊκή. Εάν θέλεις κάτι περισσότερο, υπάρχει μία εξαιρετική ελεύθερη εφαρμογή, το Notepad++, με πολλές δυνατότητες και ελληνικό περιβάλλον (δηλ. στην ελληνική γλώσσα), που μπορείς να κατεβάσεις από τη σελίδα αυτή. Πειραματίσου ελεύθερα.

Η εφαρμογή υπάρχει και φορητή.

Άσκηση: δημιούργησε ένα αρχείο απλού κειμένου και άνοιξέ το με drag-and-drop α) με το Σημειωματάριο των windows, και β) με το Notepad++.

Εφαρμογές μορφοποιημένου κειμένου

Σε αντίθεση με τις εφαρμογές απλού κειμένου, οι εφαρμογές μορφοποιημένου κειμένου μπορούν να χειρίζονται κείμενο με μορφοποίηση: το κάθε γράμμα δεν αποθηκεύεται ως πληροφορία "ποιο είναι" αλλά και "πώς είναι" δηλ. με επιλέον χαρακτηριστικά όπως μέγεθος, χρώμα, σε ποια γραμματοσειρά έχει οριστεί, αν είναι σε έντονη γραφή (bold), πλάγια γραφή (italic), υπογραμμισμένη γραφή κλπ. Ένα αρχείο μορφοποιημένου κειμένου περιλαμβάνει και πολλά άλλα στοιχεία μορφοποίησης - μορφοποίηση παραγράφων, εικόνες, πεδία, στοιχεία σελιδοποίησης (αριθμούς σελίδων, κεφαλίδες, υποσέλιδα), υποσημειώσεις, συνδέσμους κλπ.

Οι εφαρμογές αυτές δημιουργούν κείμενα που προσομοιάζουν με "βιβλίο", και διαφέρουν μεταξύ τους τόσο στις λειτουργίες τους όσο και στα αρχεία που δημιουργούν. Διαφέρουν όμως και ως προς τα δικαιώματα χρήσης: υπάρχουν εφαρμογές με δικαιώματα χρήσης (όπως το γνωστό Word της σουίτας γραφείου msOffice), υπάρχουν και ελεύθερες εφαρμογές. Μια αξιόλογη τέτοια ελεύθερη εφαρμογή είναι το OpenOffice, το οποίο υπάρχει και σε ελληνικό περιβάλλον. Μπορείς να το κατεβάσεις από τη σελίδα αυτή. Με αυτό μπορείς να δημιουργείς αρχεία σε διάφορες μορφές, ενώ ξεχωρίζουν αυτά του Word δηλ. της μορφής *.doc (καθώς η μορφή αυτή δεν πατενταρίστηκε όταν κατασκευάστηκε από τη Micro$oft το πρώτο Word) ή της μορφής *.rtf που είναι μια χρήσιμη μορφή αρχείου μορφοποιημένου κειμένου την οποία γενικά αναγνωρίζουν όλες οι γνωστές εφαρμογές μορφοποιημένου κειμένου.

Τι να περιμένεις - και τι όχι

2009-01-11T22:19:00.017+02:00

Αυτή η σελίδα γίνεται στον ελεύθερο χρόνο και δεν δεσμεύομαι για ανταπόκριση σε ερωτήσεις. Αν θέλεις να προσφέρεις ή να διορθώσεις, μπορείς να συμπληρώσεις σχόλια κάτω από τις δημοσιεύσεις. Έτσι κάποιοι (και εγώ ανάμεσά τους) ίσως έχουν λόγο να σε ευχαριστούν.

Μια παροιμία λέει "κάλιο μάθε μου να φυτεύω φασόλια παρά να μού δώσεις ένα πιάτο φασολάδα". Κάθε καλό έχει τη θυσία του: όσο προσπαθούμε τόσο μαθαίνουμε. Αποτελεί βασική αρχή της μάθησης να μη δίνεις ποτέ μασημένη τροφή. Μην τα περιμένεις έτοιμα, δεν θα σε πάει κανείς μέχρι το τέλος του δρόμου σου - ακολούθησε τις υποδείξεις και ψάχνε. Εάν δεν θέλεις να μάθεις κανένας δεν πρέπει να σε αναγκάσει να μάθεις, ενώ εάν θέλεις να μάθεις κανένας δεν μπορεί να σε σταματήσει.

Οι πληροφορίες αφορούν κυρίως χρήστες των windowsXP (που είναι τα πιο διεδεδομένα windows στους Έλληνες χρήστες) και όχι μόνο. Θα βρεις τρόπους για να βελτιώσεις την καθημερινή σου δουλειά, όπως επίσης παραπομπές σε ελεύθερα προγράμματα και οδηγίες χρήσης.

Όταν δεις ένα σύνδεσμο "κατέβασέ το" για να αποκτήσεις αρχείο(α): κάνοντας κλικ θα βρεθείς σε μία σελίδα από όπου πατώντας "Click to start download" θα κατεβάσεις το αρχείο στον ΗΥ σου. Το αρχείο που θα κατεβάσεις συνήθως θα είναι συμπιεσμένο αρχείο της μορφής *.zip και μπορείς να το ανοίξεις με δύο τρόπους:
α. Εάν βρίσκεσαι σε WinXP+ το σύστημά σου ήδη βλέπει το αρχείο και τα περιεχόμενά του.
β. Με κάποιο πρόγραμμα που δημιουργεί/βλέπει συμπιεσμένα αρχεία. Ένα τέτοιο ελεύθερο πρόγραμμα είναι το "7zip" - το οποίο μπορείς να κατεβάσεις από εδώ στην φορητή του έκδοση.

Επίσης χρήσιμα κατεβάσματα θα βρεις στο μενού "Διάφορα καλούδια".

Όταν δεις παραπομπή σε βίντεο, συνιστώ να δεις τα βίντεο σε πλήρη οθόνη (πατώντας το σχετικό κουμπάκι στο κάτω μέρος).

Εάν σε ενδιαφέρει κάποια ενότητα όπως π.χ. η επεξεργασία εικόνας, είναι προτιμότερο να διαβάσεις τα άρθρα με τη σειρά.

Η ελευθερία των Windows

2009-01-11T22:11:00.012+02:00

Η χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή είναι τεχνική. Ο αποτελεσματικός χρήστης του Η/Υ είναι ένας καλός τεχνίτης. Για να γίνεις καλός τεχνίτης, πρέπει να μάθεις να χρησιμοποιείς αποτελεσματικά τα εργαλεία της δουλειάς.

Δεν μας ενδιαφέρει εδώ η θεωρία, μας ενδιαφέρει η πράξη. Θέλουμε να κάνουμε τις δουλειές μας γρηγορότερα και καλύτερα. Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν. Η γνώση είναι εργαλείο. Κάθε εργαλείο είναι για μια δουλειά (ή περισσότερες). Εργαλείο είναι το μέσο με το οποίο παράγουμε ένα αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα της εργασίας μπορεί να πουληθεί, γιατί αποτελεί προϊόν της προσωπικής προσπάθειας. Αν όμως στη συμβατική αγορά τα εργαλεία πουλιούνται, στην πληροφορική το εργαλείο (λογισμικό) δεν θα έπρεπε να πουλιέται. Γιατί; Γιατί στοχεύει σε κάτι που δεν πρέπει να πουλιέται: στη γνώση. Ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει τη γνώση και το αποτέλεσμα της προσπάθειάς του ας το πουλήσει. Με αυτή την ιδέα όμως κάποιοι δεν συμφωνούν. Η πρόσφατη ιστορία των Windows το αποδεικνύει.

Οι χρήστες ΗΥ υπάγονται σε τρεις κατηγορίες:
α. Αρχάριοι: οι άνθρωποι που φοβούνται ότι αν πατήσουν ένα κουμπί θα ξετινάξουν τον υπολογιστή τους.
β. Μέσου επιπέδου: οι άνθρωποι που δεν ξέρουν πώς να διορθώσουν τον υπολογιστή τους αφού πάτησαν ένα κουμπί και τον ξετίναξαν.
γ. Προχωρημένοι: οι άνθρωποι που ξετινάζουν τους υπολογιστές άλλων ανθρώπων.
Με τέτοια χαζογελούσαν οι πρωτεργάτες των Windows. Ρίξε μια ματιά στην παρακάτω φωτογραφία (γνωστή στο διαδίκτυο):

Το πρόσωπο κάτω αριστερά το αναγνωρίζεις; Αυτός ο πιτσιρίκος που τού άρεζε να ξετινάζει τα κομπιούτερς των φίλων του έμελλε να γίνει ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Η λεζάντα λέει: "εσύ θα επένδυες σε αυτούς;" Τέτοιοι άνθρωποι, δουλεύοντας πρωτοποριακά για την εποχή τους, έθεσαν τις βάσεις της πληροφορικής που απολαμβάνουμε κάθε μέρα στα γραφεία και τα σπίτια μας, για ένα ακόμα λειτουργικό σύστημα που όχι χωρίς λόγο εξελίχθηκε στο πιο διαδομένο. Το Νοέμβριο του 1985 η εταιρεία Microsoft εμφάνισε ένα "λειτουργικό περιβάλλον" με την προσωνυμία "Windows", που επικράτησε στον παγκόσμιο χώρο των "προσωπικών υπολογιστών" πάνω από τα OS/2 και Mac OS που είχαν προηγηθεί. "Επίσημα" το 2004 ανακοινώθηκε ότι τα Windows κατείχαν το 90% της αγοράς στα λειτουργικά. Τα πιο ενδιαφέροντα λειτουργικά της οικογένειας των Windows για εμάς τους τελικούς απλούς χρήστες είναι τα Windows2000 και τα WindowsXP. Γιατί προσφέρουν το μέγιστο βαθμό ελευθερίας:
α. Ο χρήστης μπορεί να ανακαλύψει καταπληκτικές κρυφές δυνάμεις, στις οποίες ο καθένας έχει πρόσβαση, και να εκμεταλλευτεί λειτουργίες που αξιοποιούν τα πανίσχυρα μυστικά τους και εκτινάσσουν τις δυνατότητες χρήσης πέρα από την κοινή φαντασία.
β. Στο Διαδίκτυο υπάρχει ένα τεράστιο και ελεύθερο απόθεμα γνώσης και λογισμικού, που βοηθά να επεκτείνει κανείς τις δυνατότητες των Windows πέρα από αυτό που οι κατασκευαστές δημιούργησαν.
Τα Windows δηλ. δεν είναι κάτι δεδομένο: το πώς ο καθένας θα τα χρησιμοποιήσει θα είναι άμεσο αποτέλεσμα του πόσο καλά ξέρει να τα χρησιμοποιεί.

Οι πρωτεργάτες δημιούργησαν κάτι εξαιρετικό αφήνοντας ανοιχτές πόρτες και αυτός ο βαθμός ελευθερίας ήταν που έδωσε στα Windows τη μεγάλη τους δύναμη, γιατί οι χρήστες μπορούσαν να τα προσαρμόζουν. Αναπτύχθηκαν online κοινότητες προγραμματιστών, που δημιούργησαν εξαιρετικό λογισμικό ελεύθερο και διαθέσιμο στον οποιονδήποτε είχε και έχει τη διάθεση να συνεισφέρει. Όμως οι καιροί άλλαξαν! Η ελευθερία έφερε ένα "μπουμ πατεντών" (για τις πατέντες διάβασε εδώ). Η Micro$oft από μια παρέα κατέληξε μια τεράστια εταιρεία στα χέρια μιας παρέας. Και η παρέα άλλαξε ρότα: αντί να δώσει στον χρήστη ελευθερία προσπαθεί να του την αφαιρέσει. Οι μεγάλες εταιρείες δημιουργούν λογισμικό που εκπαιδεύει τους χρήστες όπως αυτοί θέλουν, φορτώνουν τα προγράμματά τους πολύ στην προσπάθεια να τα πουλήσουν ακριβότερα, το λογισμικό γίνεται βαρύ απαιτεί ισχυρότερους υπολογιστές τα ισχυρότερα μηχανήματα κοστίζουν περισσότερο κλπ. Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο τεχνητής τεχνολογικής παλαίωσης, μια παγίδα για τον τελικό χρήστη. Η δημιουργία περίπλοκων εφαρμογών πάει πακέτο με την δυσχρηστία, γιατί όσο περίπλοκη γίνεται η εργασία στον ΗΥ τόσο περισσότερο ελέγχεται και εμποδίζεται η παραγωγική ανθρώπινη εργασία. Μετά τα XP άρχισε η πτώση, η πτώση της ελευθερίας. Το τι τρέχει στον ΗΥ σου θέλουν κάποιοι να το ελέγχουν αλλά να μην το ελέγχεις εσύ. Σε όλη αυτή την κατάσταση μία άμυνα έχουμε: να μάθουμε να χρησιμοποιούμε ελεύθερο λογισμικό κάνοντας τις δουλειές μας και καλύτερα και φτηνότερα. Επιτυχία είναι να έχεις καλά αποτελέσματα με απλά μέσα.

Σε έναν αγώνα Φόρμουλα 1 μια ομάδα θεατών περιεργάζονται τα υπεραυτοκίνητα και φιλονικούν μεταξύ τους για το πιο είναι "καλύτερο". Δεν ξέρουν να οδηγούν ένα αυτοκίνητο Φ1. Όλα τα αυτοκίνητα Φ1 απέχουν περισσότερο από ένα συμβατικό αυτοκίνητο παρά μεταξύ τους, και τις διαφορές οι έμπειροι οδηγοί μπορούν να τις αντιληφθούν. Ο μέσος οδηγός που κυκλοφορεί κάθε μέρα στους δρόμους δεν έχει ιδέα τι είναι ένα αυτοκίνητο Φ1. Αν ένας πιλότος Φ1 έβαζε στο αυτοκίνητό του έναν μέσο οδηγό και τον έβαζε στην πίστα, αυτός κάτι θα πάθαινε... Συχνά διαβάζω υπέρμαχους διάφορων λειτουργικών να φιλονικούν. Κλασικός ο καυγάς μεταξύ χρηστών Mac και χρηστών Windows. Σαν τους θεατές που φιλονικούν για αυτοκίνητα που δεν ξέρουν να οδηγούν. Οι κατασκευαστές των λειτουργικών είναι πιλότοι Φ1. Ξέρουν τι κάνουν. Εσύ τι οδήγηση ξέρεις; Είσαι ο οδηγός που μπορεί να ελέγξει ένα γήινο πύραυλο που λέγεται Φ1; Έχεις οδηγήσει πύραυλο;

Στα δάχτυλά σου έχεις έναν "πύραυλο". Μάθε τα εργαλεία της τεχνικής του και κάνε τον "πύραυλό" σου να πετάξει. Ένας ΗΥ είναι ένα σύστημα με δυνατότητες που ο μέσος χρήστης δεν υποψιάζεται. Αν ένας χρήστης μάθει να χρησιμοποιεί τα Windows και να αξιοποιεί τις δυνατότητές τους, για να θελήσει κάποτε να χρησιμοποιήσει άλλη "μάρκα πύραυλου" θα πρέπει να έχει πολύ ειδικό λόγο. Εάν ξέρεις τι θέλεις όταν κάθεται μπροστά στον υπολογιστή σου, έχεις καταλάβει τι θέλω να πω. Δέσε καλά τη ζώνη ασφαλείας, και ετοιμάσου για πτήσεις.

Κάτω ο ηλεκτρονικός αναλφαβητισμός!

2009-01-11T21:32:00.010+02:00

Ως προγραμματιστές, στην επαφή μας με ανθρώπους που ζητούν λύσεις σε προβλήματα πληροφορικής συχνά βρισκόμαστε μπροστά σε μια δυσάρεστη κατάσταση: να προσπαθούμε να δώσουμε οδηγίες για εκτέλεση βασικών εργασιών σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τα βασικά της χρήσης του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή. Είναι σχεδόν απελπιστικό: ζητούν επειγόντως λύσεις, θέλουν τις λύσεις εδώ και τώρα, τις θέλουν θεαματικές και υπέροχες, και τις θέλουν και στο ελάχιστο κόστος. Και όλα αυτά βέβαια ενώ οι ίδιοι δεν μπορούν να εκτελέσουν τις βασικές εργασίες που θα έπρεπε να κάνουν μόνοι τους: σού τις φορτώνουν και αυτές, και στο τέλος τους κακοφαίνεται κιόλας όταν πληρώσουν. Για παράδειγμα, θέλει ο πελάτης έναν ιστοχώρο, ενώ δεν είναι ικανός να ετοιμάσει ούτε τα κείμενα ούτε τις φωτογραφίες, σου δίνει στα χέρια ένα υλικό ατάκτως ερριμμένο, κυριολεκτικά όλα ένα μάτσο χάλια, και εμείς παλεύουμε να βγάλουμε άκρη χάνοντας πολύτιμο χρόνο με δουλειά που δεν είναι δική μας, και βέβαια προσπαθώντας να μαντέψουμε τι μπορεί να έχει ο άλλος στο μυαλό του, και διακινδυνεύοντας τη δουλειά μας.

Σε παρακαλούμε πολύ, μελέτησε αυτές τις πληροφορίες. Βοήθησέ μας βοηθώντας τον εαυτό σου έτσι ώστε να σε βοηθήσουμε καλύτερα. Η σελίδα αυτή απευθύνεται σε πρόσωπα που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με "υπολογιστές". Η γνώση είναι δύναμη -- χρησιμοποιησέ την!

Ακούγεται ότι οι Έλληνες δεν είναι καλοί χρήστες Η/Υ. Φυσιολογικό. Ζούμε σε ένα τόπο με 300 μέρες το χρόνο ήλιο. Ζούμε περισσότερο σε ανοιχτούς χώρους όπου επί αιώνες επικοινωνούσαμε και αναπτύσσαμε πολιτισμό. Όμως οι κοινωνικές και εργασιακές συνθήκες μάς μάντρωσαν και μας έφεραν (και εμάς) μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών... Είναι λογικό ένας βόρειος, που ξοδεύει τον περισσότερο χρόνο μπροστά στην οθόνη, να είναι ξεφτέρι στη χρήση του ΗΥ. Σε μας η τεχνολογία έρχεται πάντα με καθυστέρηση - όπως όλα, και για διάφορους λόγους.

Ο ΗΥ είναι μία μηχανή με την οποία χειριζόμαστε κάθε μορφή ψηφιακής πληροφορίας και με όλους τους δυνατούς συνδυασμούς:
• Κείμενο
• Εικόνα
• Ήχο
• Βίντεο

Στην τεράστια διακίνηση πληροφορίας στο σημερινό περιβάλλον των νέων τεχνολογιών στο προσωπικό και στο εργασιακό επίπεδο, πρέπει να ξέρουμε να χρησιμοποιούμε τον ΗΥ αποδοτικά. Ο ΗΥ έχει μπει σε όλα τα επαγγέλματα και σε όλα τα σπίτια, πρακτικά χρησιμοποιείται παντού και όποιος δεν γνωρίζει να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά αυτό το εργαλείο έχει ήδη ξεκινήσει με ένα σημαντικό μειονέκτημα. Ιδίως με το άνοιγμα του διαδικτύου, ο ΗΥ είναι ένα εργαλείο με μοναδικές δυνατότητες για επικοινωνία και πρόσβαση στο τεράστιο απόθεμα της παγκόσμιας πληροφορίας και της γνώσης.